Daily walk 2 van 14.15 tot 16 uur


M'n haar is nog nat terwijl ik dit schrijf. Op de terugweg goot het opeens hard. Mooi zijn dan de kringen op het water en de glanzende boomstammen. Ik liep weer dezelfde route heen. En zag in het water van de Kantoorgracht ook al een hele pluk afval drijven. Ik denk dat het allemaal nog van de jaarwisseling is. Al die flesjes en blikjes.
Aan de overkant op het bouwterrein zag ik een zwarte kat achter een gele bouwloods aan de waterkant zitten. Verderop zaten twee ooievaars vlak langs de A13, maar het was te ver weg om er een foto van te nemen.
Ik ben nu wat verder langs het water gelopen en heb in Het Rieten Dak een kop thee gedronken en een stukje appeltaart gegeten. Er waren maar een paar mensen, maar toch staat er op elke tafel een kaarsje te branden naast een lief, klein glazen vaasje met een lichtroze roos erin. Staat erg uitnodigend en verzorgd. Ik schreef daar het volgende:


Bomen vallen eigenlijk veel te weinig op in het straatbeeld. Ze zouden wat meer kleur moeten hebben, of veranderen van kleur. Alleen zouden het dan geen stille bomen meer zijn, maar dynamische, eigentijdse pilaren die binnen een half jaar vol geplakt zijn met reclameboodschappen. Nee, laat ze maar zo mooi stil en bruin en groen, en wit als het een berk is, staan te staan, als onopvallende getuigen van de menselijke ondernemersgeest.

Bewerkt met Paintshop



Terwijl ik terugliep in een steeds harder stromende regen, hoorde ik steeds het hoge gekrijs van groene parkieten terwijl ze hoog in de lucht van boom naar boom vlogen. Langs het water van de Vliet stond roerloos een kleine reiger aan de kant. Daar heb ik een filmpje van gemaakt. 292 woorden waren dit. Zegt het programma Ommwriter waarmee ik dit stukje heb geschreven. Nu zijn het er 306. En nu 313. En zo kan ik nog eeuwen doorgaan.




Knotwilg in het riet 2

de troep in de kantoorgracht

Daily walk 1 van 14.15 tot 15.45 uur


Anderhalf uur dus, en het was voornamelijk droog met zo af en toe wat heel fijne motregen. Er waren al veel knoppen te zien in struiken en bomen en ik zag twee hardgroene parkieten in een hoge boom. Ik liep langs de Verwersdijk en ging aan het eind rechts de Kantoorgracht op. Passeerde verschillende ronde tafels met oudere mensen eromheen en daarna zag ik in een andere setting baby's over de grond kruipen. Overstekend liep ik de Plantagebrug over en nam het zandpad rechts dat vlak langs het water loopt van de straat die Aan 't Verlaat is genoemd. Nog een drukke weg over en weer langs een zandpad met links de wat troosteloze nieuwbouw van het Sint Joris. Het viaduct van de drukke A13 onderdoor, en dan de weidsheid van het Delftsche Hout met het lichte riet achter het bruggetje en de eerste knotwilgen. Ik besluit een foto te maken van een knotwilg in het riet en zie dat er overal lege flesjes en blikjes in het riet liggen. Er liggen ook hele plastic zakken, en ik zie een rode handschoen. Daar maak ik ook foto's van. Ik weet niet wie er verantwoordelijk is voor de schoonmaak van dit water. Wel weet ik dat al dat plastic heel gevaarlijk kan zijn voor de watervogels die hier zwemmen. Ze kunnen stukjes plastic binnenkrijgen en erin stikken.
Knotwilg in het riet 1

en dit zijn 'de lege flesjes'-foto's:

Op de website van de gemeente staat een heel stuk over het Delftse Hout klik hier om het te lezen Ik heb de gemeente het volgende briefje gestuurd: Goedemiddag, ik maakte vandaag een wandeling langs het water van Aan 't Verlaat, en er ligt aan de kant zeer veel plastic afval, zoals lege colaflesjes, kartonnen pakjes, losse plastic zakken. Zie voor foto's: http://flodorovski.blogspot.com Graag hoor ik van u wie hiervoor verantwoordelijk is. Het is nogal alarmerend vind ik.

Floor, solid as a rock!

Kijk, dit is nou goeie reclame voor mezelf!

Poets don't draw

Faun, Jean Cocteau Een mooie uitspraak van Jean Cocteau die ik vanmorgen op BBC World Service hoorde: "Poets don't draw. They unravel their handwriting and then tie it up again, but differently."

Op den duur kleeft het masker aan het vel, Hollands Maandblad, 1984

Vandaag ontving ik het volgende bericht van Miriam Deckers, waarmee ik in de jaren 1980 tot 1986 samenwerkte.

'Dit is toch wel erg leuk.
Het lijkt of die ene uitgave antiquarisch aan het worden is. Goed bewaren
dus!: Boekwinkeltjes.nl - Diverse - Hollands Maandblad

Zij was toen actief als beeldhouwer, met haar atelier aan de Lauriergracht te Amsterdam, en maakte ook tekeningen en schilderijen. Ik bezocht met haar veel tentoonstellingen van toen opkomende figuratieve (en heel kleurige!) schilders zoals Sandro Chia, Francesco Clemente, Mimmo Paladino en Enzo Cucchi. Door de week verdiende ik mijn brood als tekstschrijver bij de Staatsuitgeverij en in de weekends gingen we op stap voor de serie 'Vreemde Plaatsnamen in Nederland' voor Het Parool, die in de periode 1984 tot 1987 in de krant werd gepubliceerd. Zij fotografeerde en ik schreef, maar we werkten echt samen, en zij nam ook deel aan het hele onderzoek in de plaats waar we naar toe reden in haar witte Peugeot station, die ze van haar ouders had overgenomen. Zonder die auto hadden we die hele serie nooit kunnen doen, want om nou met het openbaar vervoer naar, ik noem maar een plaats, Kudelstaart af te reizen, daar rond te lopen, met mensen te praten, aantekeningen en foto's te maken, en dan weer terug met bus en trein te reizen, zou in 1 dag niet te doen zijn, tenzij je om 5 uur opstaat misschien.

In diezelfde tijd, in het jaar 1984, werd een verhaal van mij getiteld 'Op den duur kleeft het masker aan het vel' in het literaire tijdschrift Hollands Maandblad gepubliceerd.
Ik had het verhaal al een paar jaar (!) eerder naar Hollands Maandblad opgestuurd, maar hoorde er nooit meer wat van. Tot er op een dag een brief bij de post zat van de heer K.L. Poll, de toenmalige hoofdredacteur, met excuses voor zijn late reactie, maar dat hij het verhaal graag wilde publiceren. Maar dan wel als gedicht. En of ik nog een illustratie erbij had misschien. Die heeft Miriam toen gemaakt. Een absurdistische tekening in oostindische inkt van een figuurtje dat een grote aardappel aanvalt, in het kort inderdaad het thema van mijn verhaal/gedicht.

Hieronder zijn de scans van 'Het Masker' en de tekening te zien. Even op het plaatje klikken en je kunt het lezen.

En nog meer muziek want Ganesha is jarig ;)

***Happy Birthday Ganesha***

Klik hier voor de muziek

een bijzondere afbeelding van Ganesha in bladeren

Meer over Ganesha lezen

Ontdekte ook een leuke Indiase reggae zangeres die Ganesha heet met het liedje Babariba:

Ganesha - Babariba
Music Video Codes at www.blastro.com

van A Foggy Day (In London Town) naar de Pithecanthropus Erectus

Flora thought you would be interested in this story: Charles Mingus: Pithecanthropus Erectus
http://www.npr.org/2011/06/20/4540134/charles-mingus-pithecanthropus-erectus?sc=emaf

This message was included:
Een mooi voorbeeld hoe je van het 1 in het ander verzeild kan raken op internet. Ik las in het NRC van afgelopen donderdag een stukje over Londen, waarbij een stel songs vermeld werden die over Londen gingen. A Foggy Day (in London Town) van de broers George en Ira Gershwin was er 1 van.

Als groot fan van hun liedjes wilde ik de aanbevolen versie van Michael Buble uit 2005 wel eens horen. Goed, via google hoor en zie ik hem op YouTube. Leuk. Dan de versie van Fred Astaire voor wie dit liedje oorspronkelijk werd geschreven in 1937 voor de film 'A Damsel in Distress'. Okay. So far so good.
Volgen nog andere versies, van Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Billie Holiday en David Bowie. Maar het is Mel Torme's versie van 'A Foggy Day' die me het meest ontroert. Dat is nou echt wat je noemt een 'crooner' (spreek uit 'kroener').
Maarrrr, er is ook een instrumentale versie van Charlie Mingus uit 1956 en die is erg grappig. Met (letterlijk) veel toeters en bellen. En die geweldige bas van hem. Hij heeft vlak voor zijn dood nog met Joni Mitchell een album gemaakt.
Dus ik google nog even op Mingus, A Foggy Day, en kom op de site van NPR (National Public Radio), een soort publieke omroep uit Amerika. En daar staat dit stukje over Charles Mingus. En de volledige versie van helaas niet 'A Foggy Day', maar wel het nummer 'Pithecanthropus Erectus' van het gelijknamige album uit 1956, waar 'A Foggy Day' ook op staat.
Zo bracht ik een paar uur van deze zonnige zaterdag door. Met een koptelefoon op mijn hoofd.
Eigenlijk ben ik gewoon een discjockey. Niets heerlijkers dan naar muziek luisteren. En erover lezen. En schrijven.

*Listen/Watch on NPR.org*
Many stories at NPR.org have audio or visual content. When you visit the link
above, look for a "Listen" or "Watch" button.

In Memoriam Jerry Leiber en Nick Ashford

Twee fantastische songwriters.
Jailhouse Rock, Lucky Lips, Stand by me, Is that all there is en Pearl's a singer stonden op naam van Leiber & Stoller. Jerry Leiber, may your soul play on in heavenly music.
En het geweldige I'm every woman waarmee Chaka Khan een hit scoorde, was het werk van Ashford & Simpson. Nick Ashford, solid as a rock.


http://www.deredactie.be/permalink/1.1093806
http://www.deredactie.be/permalink/1.1093778
http://www.deredactie.be/permalink/1.1093836

TV5 maakt plaats voor Radio FIP (spreek uit FIEP)

vrijdag 8 juli 2011
Zomaar is de Franse televisiezender TV5 van mijn televisie verdwenen. Weg zijn de Franse films die vaak tussen half 7 en kwart 8 te zien waren. Een heerlijk tijdstip en een verademing vond ik altijd, temidden van alle Amerikaanse speelfilms. En bijna altijd met Nederlandse ondertiteling. Wel opvallend vaak buitenechtelijke relaties, maar goed, daar kon ik wel doorheen kijken.
Films die speelden in Parijs, of Bretagne, of een rustig Frans dorpje. Heerlijk onbegrijpelijk Frans. Het is er niet meer. De ZDF is er voor in de plaats gekomen. Een Duitse zender waar ik nooit naar kijk. Met ARTE ging het net zo. Opeens was die kunstzender ook weg.

Dinsdag 26 juli 2011
TV5, de Franse zender is verdwenen helaas, maar op de radio hebben we een Franse muziekzender er voor teruggekregen, lijkt het wel. Zo heb ik net ontdekt. De zender heet FIP en draait Franse chansons, en allerlei bijzondere pop- en wereldmuziek. Nu vertelt een prettige Franse vrouwenstem iets over Avignon, waar het jaarlijkse theaterfestival wordt gehouden. Maar niet zo lang. Er komt snel weer muziek.
FIP kan ik zo choechelen natuurlijk, maar leuker is om er zelf over na te denken wat die afko zou kunnen betekenen. France International Publique ligt voor de hand en dan zeggen de Fransen meestal Inter in plaats van International.
Nou ja, nu luister ik zomaar naar Afrikaanse popmuziek, iets wat heel zeldzaam is op de kabel. Laatst was er op radio 1 een heel intiem en swingend nummer van Orchestre Baobab, lekker lang ook, maar net toen ik helemaal in de mood was, werd de muziek wreed onderbroken door presentatrice Mieke van der Wey die per se door wilde gaan met een interview. Ze bood nog wel haar excuses aan, maar dat sloeg nergens op. Draai het helemaal of helemaal niet, maar draai het niet halverwege weg. Dan gebruik je muziek als slechts een soort behang, en helemaal als je dat met niet mainstream muziek doet.
Afrikaanse popmuziek is oneindig rijk, maar haast nooit te horen op onze publieke radiostations, net zo min als andere 'wereldmuziek' zoals klassieke Indiase raga's, Braziliaanse bands, New Age muziek. Er is zoveel moois.
Ik zou het wel weten. En dan af en toe een gesproken visualisaties er tussen door, en een geleide meditatie, of een hilarische monoloog van de diskjockey (waar de afkorting dj voor staat, jongens en meisjes).

Heb toch maar even gegoogeld op FIP, en wat blijkt? Je spreekt het uit als 'fiep' en op de Nederlandse site fipned wordt FIP met rode letters aangekondigd als "De Rolls Royce onder de muziekzenders". Het is een onderdeel van Radio France en bestaat al 40 jaar. Maar er staat nergens wat FIP betekent. Dus dat ga ik nu even vragen op het contactformulier. In mijn beste Frans ;)

Chers gens de FIP,
Aujourd'hui j'ai decouvrir votre radio station sur notre cable ici dans les Pays Bas. Quelle surprise!
Je suis fan immediatement. Merci beaucoup. Incroyable que FIP est deja 40 ans. Le nom FIP... q'est-ce que ca veut dire?
Excusez-moi mon Francais, ce n'est pas une langue dans laquelle j'ecrit beaucoup.
Bonjour et merci pour votre musique!
Flora

Het is vandaag 12 november 2011 en ik heb nooit antwoord gekregen van de FIP mensen, maar het betekent zoveel als France International Paris. Nou ja, flauw dat ze niet even een leuk Frans briefje terugschreven, maar Fransen staan nou eenmaal niet echt bekend om hun humor, dus zagen ze mijn emailtje ook niet als iets komisch. Waarschijnlijk eerder als iets onnozels. Tant pis!

Ha, never despair!

May he be united with his wife and may he rest in peace!

Last.fm

Last.fm is echt geweldig. Je kunt hier helemaal je eigen radio beluisteren. Eerst ga je op zoek naar de muziek die je wilt horen. Vervolgens wordt die muziek in je bibliotheek opgeslagen en kun je aangeven wat je wilt horen. Dit heb ik de afgelopen weken allemaal beluisterd.

I'm into new age, ambient, meditation, world and indian, including:
Ravi Shankar, Soft Machine, Caravan, Steven Halpern, Chinmaya Dunster, Ravi Shankar & Yehudi Menuhin, Guna Sangah, Jonathan Goldman, Ananda Shankar, Anton Hughes, Nawang Khechog, Krishna Das, Aeoliah, Burning Sky, Deva Premal, Stevie Wonder, Roger McGuinn, Gong, Miriam Makeba, Moby Grape, Lisa Lynne, Danny Becher, Chinmaya Dunster & Niladri Kumar, The Doors, Johann Sebastian Bach, Buddy Holly, Ritchie Valens, Deuter, Meditation, Diane Arkenstone, Cusco, Gene Clark, Kamal, Corciolli, The Pentangle, Shweta Pandit, Maneesh De Moor, Shankar Jaikishan, Philip Glass, Donovan, Kevin Ayers, Deep Forest, Boris Vian, Yungchen Lhamo, Sylvain Chauveau, Van der Graaf Generator, Phil Thornton, Ghazal, Mars Lasar, Kevin Wood.

Check out my music taste: http://www.last.fm/user/seehors

in en om het huis

Create a free slideshow

Electronation op Kink FM

Heerlijke trancemuziek, elke zaterdagavond!Kink - Messenger of Music | Kink FM Headlines | Guy J en Anja Schneider zaterdag in Electronation

Welingelichte Kringen - 'Weten dat ik Asperger heb, is een opluchting'

Welingelichte Kringen - 'Weten dat ik Asperger heb, is een opluchting'

Achille van den Branden: Eenzaamheid - May Sarton

Achille van den Branden: Eenzaamheid - May Sarton

Metta meditatie

Ik heb deze geleide meditatie enkele jaren geleden ook al eens op dit weblog gepubliceerd, maar ik plaats hem hier nu weer, omdat het zo'n heerlijk rustige 45 minuten durende begeleiding is voor je eigen meditatie. Sharon Salzberg heeft een prettige stem, in het begin praat ze nog vrij veel maar dan zijn er lange periodes van stilte en dat is heel prettig, omdat je voelt dat een grote groep mensen allemaal stil zijn met elkaar. Echt een stimulans om thuis te mediteren, wat ik vandaag dan ook weer heb gedaan, na weken niet. Zeker nu de wereld zo turbulent is, is het extra belangrijk om liefdevolle vibraties uit te zenden.

Sharon Salzberg, Metta Meditation

Dawn French en Jennifer Saunders voor Comic Relief

Mijn twee favoriete komieken Dawn French (de dikke) en Jennifer Saunders (de dunne) doen beiden mee aan Red Nose Day 2011 vanavond op BBC 1, een jaarlijks terugkerende avond in Engeland om geld in te zamelen voor goede doelen.





Voor een interview met Jennifer Saunders en filmpjes met French & Saunders klik
De 7 Hoofdzonden volgens Jennifer Saunders - Pagina 1 | Humo: The Wild Site

Hindoestanen vieren Nacht van god Shiva – Metro

Hindoestanen vieren Nacht van god Shiva – Metro

Marianne Thieme

Thieme: Wij houden wel vast aan onze idealen - Provinciale Statenverkiezingen - TROUW

http://nl.wikipedia.org/wiki/Marianne_Thieme

Belgen schuld van Eerste Kamer

Een leuk stukje over het ontstaan

van de Eerste Kamer.

't Kwam door de Belgen!

Klik op het plaatje hierboven

om het groter te maken. Zodat

u het kunt lezen!

Van digitaal naar analoog

Terug naar de typemachine!

http://www.vandigitaalnaaranaloog.nl/

Alone Together by Sherry Turkle

Beach Boys: An American Band - Watch the Documentary Film for Free | Watch Free Documentaries Online | SnagFilms

Ach gotsie, zo zagen ze er vroeger uit, toen ze geweldige nummers als God Only Knows en Good Vibrations maakten.
Beach Boys: An American Band - Watch the Documentary Film for Free | Watch Free Documentaries Online | SnagFilms

walking in the dark

walking in the dark

with the full moon

as my light companion

she is always there

up in the air

acting like she just

doesn't care

many lights try

to imitate her

but she can't be beaten

her nature is pure

her lamp never needs

to be changed

her light will always

continue to shine

Flora Clown :)

Wees Blij 2

Op 22 september jl plaatste ik dit stukje. Nu herplaats ik het hier omdat ik een leuke reactie kreeg die ik graag aan jullie wil laten lezen. Kijk onderaan dit verhaal.


Sinds een aantal maanden staan deze woorden op de zijkant van een huis schuin tegenover de plek waar ik woon. Ik zie ze niet als ik gewoon naar buiten kijk. Maar als ik m'n huis uitstap en naar links kijk, vallen ze meteen op. Het zijn behoorlijk grote letters en wat nog het meest in het oog springt, zijn de twee hoofdletters.
Niet gewoon 'Wees blij', maar heel nadrukkelijk: 'Wees Blij'. Er staat nog net geen uitroepteken achter. Maar het doet zich voor als een gebod. En in eerste instantie denk je daarbij toch: 'Dat maak ik zelf wel uit.' Of je denkt: 'Hoe zo, ik ben helemaal niet blij. Waarom moet ik blij zijn?' Het irriteert, omdat het zo gebiedend staat.
Ik vraag me natuurlijk ook af wie die woorden op die muur heeft laten zetten. Wat daarbij de motivatie was. En of die persoon toestemming heeft moeten vragen aan de gemeente. En of er voor betaald moet worden, omdat het toch eigenlijk een soort reclamebord is, maar dan meer filosofisch.
In Amsterdam in de drukke Damstraat temidden van alle kleurige lichtreclames, winkelpuien, cafés en restaurants was altijd een gigantisch groot reclamebord te zien, hoog in de lucht, met daarop in grote letters:
'Twijfel niet, GOD is er!'
Dat vond ik altijd wel bemoedigend, omdat ik een enorme twijfelaar was en nog steeds ben. Ik zou er weer eens naar toe moeten om te kijken of het er nog steeds hangt. Of ik kan erop googelen.
Dat googelen leverde niet veel op, dus besloot ik om een oude vriendin uit Amsterdam te vragen of zij eens wilde kijken in de Damstraat.

Op 24 sep 2010, om 15:22 heeft Flora van Stek het volgende geschreven:
Hoi Miriam,
Ik heb een stukje geschreven over het bord Twijfel niet, GOD is er in de Damstraat.
Via Google kon ik wel wat foto's vinden van het Stadsarchief maar die zijn niet goed genoeg om te publiceren. En ik ben heel erg benieuwd of dat bord er nog hangt. Zou jij eens willen kijken als je daar in de buurt bent en er een foto van willen maken voor m'n weblog? Dan wordt je meteen gepubliceerd :)

Op 31 oktober 2010 13:23 schreef ze het volgende:
Nou, eindelijk uitsluitsel over God!
Ik was vier keer in de buurt. De eerste drie keren kwam ik thuis met het besef dat ik 'het' vergeten was! Nu ben ik er gisteren speciaal naar toe gegaan. De hele Damstraat afgestruind met mijn hoofd in de lucht, naar God gericht. Ik heb Hem niet gevonden! Hij is weg, Hij heeft ons verlaten. Ik, althans, heb Hem niet gezien.
Het is dus een verhaal uit het verleden geworden.
Ik las even door je Blogs en stond stil bij je Snickersbrandstof tekst. Laat ik nu gisteren voor mijn zoektocht naar God een Snickers gegeten hebben. Heerlijk!
Liefs, Miriam



Voor nog meer God, kijk/klik op:

http://twijfelnietgodiser.blogspot.com/

Everyone is gay

Ik kwam een leuke site tegen waarop twee jonge vrouwen die van vrouwen houden allerlei adviezen geven aan vrouwen die met vragen zitten wat betreft hun lesbisch zijn. Ze doen dat zowel schriftelijk als via filmpjes.
De filmpjes zijn soms hilarisch. Doen me denken aan mezelf toen ik nog jong was (!).
Waarom hebben wij in het Nederlands niet zo'n leuk woord als 'gay' voor homoseksueel of lesbisch? Beide woorden klinken mij nog steeds als ziektes in de oren.

I came upon a nice site where two young women who love women give all kinds of advice to women with questions about being gay. They do this both in writing and in short videos.
The videos are hilarious sometimes. Makes me think of myself when I was young (!).
Why don't we have such a nice word as 'gay' in Dutch for homosexual or lesbian? Both of these words still sound like a disease in my ears.

Everyone is gay website

Over Carole King, Carly Simon en Joni Mitchell

http://www.girlslikeusthemusic.com/about-girls-like-us.html

Googlen op Flora

Wat ik al niet tegenkom als ik op mijn naam google. Kinderwagens, lepels, boter, een stad in de VS, zelfs een plantenspuit, en dan heb ik het nog niet over al die hotels en tuincentra die Flora heten. Geen wonder dat ik zo'n brede belangstelling heb. Komt door m'n naam!

2x Jezus

(woensdag 18 augustus 2010, 10 uur 's morgens)

Ach Jezus, je bent zeker een mooi voorbeeld van een mens die zich helemaal ontwikkeld heeft in z'n hoogste kracht en bewustzijn, maar je bent ook een nogal ontmoedigend voorbeeld, want wie vindt het nou aanlokkelijk om gekruisigd, uitgelachen en bespuugd te worden.

Door dat voorbeeld zijn wij mensen eerder bang geworden van spirituele ontwikkeling dan dat het ons heeft gestimuleerd.

(maandag 25 oktober 2010, 19.15 uur)

Jezus, wat mooi, die zonsondergang vanavond bij het meertje

het was een grote ronde lichtbundel op het water

met heel zacht roze hier en daar, oogverblindend bijna,

niet door de felheid van het licht, maar juist door het tere roze,

en dan af en toe wat grijze wolken in de lucht, geen dreigende,

maar van die lieve wollige grijzige wolkjes

die maar zo'n beetje wat hingen te hangen daar

Op zoek naar de zonsondergang

Maandag 11 oktober, 21 uur

Vanavond om 7 uur na het eten wat gewandeld om de zon te zien ondergaan. Je moet vanaf mijn huis best een eind lopen om echt wat te zien.
Ik liep een stuk de gracht af en zag wel wat licht, maar nog niet echt dat je zegt, ja, daar gaat ie!
Bruggetje op, bruggetje af, en ja, toen zag ik wat roze en oranje in de verte, helemaal achterin een steegje. Het leek wel een fata morgana. Steegje door, weer een gracht, nog een bruggetje, weer een glimp van de zonsondergang. Hofje door, Phoenixstraat, en daar, ja, achter het spoor, naast een hele grote schijf van de maan, daar was iets te zien van roze, oranje, rood, en later langs het kanaal nog meer rood in de verte. Hier ook een grappig bord voor honden ontdekt.

De Nieuwe Kerk in het donker

(Klik op de foto om hem groter te bekijken)

Nederland Oh Nederland

Vandaag heeft de zon zich nog niet laten zien. Het is dan ook geen feestdag, want er komt in Nederland een partij aan de macht die Nederland Nederlandser wil maken. Misschien moeten we straks allemaal verplicht op klompen gaan lopen. Elke dag boerenkool met worst eten en jenever drinken. Allemaal vrijwilliger worden bij het plaatselijk waterschap om te helpen ons land boven water te houden. 's Avonds verplicht de gordijnen open houden en het licht aan laten zodat alle voorbijgangers kunnen zien hoe mooi we wonen. Bij de koffie of thee slechts 1 koekje serveren. Geen salsalessen meer, maar de goeie, ouderwetse klompendans. Alle pizzeria's, Chinese, Thaise, Indonesische, Turkse, Spaanse, noem maar op restaurants sluiten. Verplicht naar Oranje kijken tijdens kampioenschappen. Going Dutch, ieder voor zich en God is vertrokken naar een vriendelijker land.

Dagje naar het strand

Ook al is het nog zo'n grijze dag, er is toch altijd licht te ontdekken. Veel meer dan je zou denken als je de deur uitstapt. Gisteren was het een volledig grijze dag. De zon liet zich niet zien. En tegen de middag begon het ook nog zacht te miezeren. Gelukkig heb ik een jas met een capuchon. Die heb ik expres aangeschaft met het oog op ons weer, want ik ben geen paraplumens. Altijd zo'n ding meesjouwen is niks voor mij en trouwens, als ik er wel eens eentje heb, laat ik hem altijd ergens staan. De capuchon zit gewoon vast aan de jas.
Daar kun je van op aan.
Gisteren was ik in Scheveningen. Door het druilerige weer was er haast niemand op het strand. Er liep een vrouw met twee hondjes die sprekend leken op mijn vroegere hondje Maupie. Een jongen ging met zijn plank het water in. Ik maakte een fikse wandeling langs dit bijna verlaten strand en vermaakte me met de parmantig lopende en hippende zwarte kraaien die op zoek waren naar lekkere hapjes in de schelpen. Zo zag ik een kraai uit een mosselschelp pikken. Nooit geweten dat kraaien mosselen eten. Het lijkt een vreemde combinatie.
Daarna at ik een Griekse salade aan een tafeltje van de Waterreus, uit de verte een zeer chique uitziend strandpaviljoen onder de rode vuurtoren. Van binnen bleek het een eenvoudig ding te zijn, maar de salade kostte 8,95 euro en dat kun je toch niet echt een eenvoudige prijs noemen voor wat sla, olijven, tomaten en stukjes fetakaas, of is dat normaal?
De Keizerstraat door het oude centrum van Scheveningen voerde me langs ontelbaar veel winkeltjes en restaurants terug naar de halte van tram 1. Deze verbinding tussen Scheveningen en Delft is ideaal. Je ziet een heel stuk van Den Haag, rijdt langs de Vijverberg en het Vredespaleis en dan ga je via het mooie Statenkwartier Scheveningen binnen, het dorp met de vele gezichten. Er is een lelijk gezicht rond het Kurhaus, hoewel ik blij ben dat het Kurhaus nog wel bestaat. De boulevard vond ik altijd wel okay, lekker breed en lang, maar die schijnt niet meer te voldoen in deze tijd, daarom zijn ze druk aan het verbouwen. Je hebt het vissersgezicht waar je je kunt vergapen aan gigantische boten en schepen die daar aanmeren, of juist uitvaren, en dan is er het uitgaansgezicht met de Pianobar en het Kurhaus. Maar het fijnst is toch wel het vergezicht van het brede strand, de eindeloze zee en de prikkelende zeelucht en dan maar gewoon lopen tot je geen zin meer hebt. Het zijn de leegte en de ruimte die hier hun werk doen.

Gayatri mantra door Stuart Wilde en Richard Tyler