flodo*rovski

2012-02-03T00:12:00.003+01:00

Daily walk 5, van 14.30 tot 17.30 uur.Vandaag ben ik in de stad gaan wandelen, omdat ik een cadeautje voor een vriendin van mij wilde kopen. Ik zag op de hoek van een drukke winkelstraat een gedicht wat me nog nooit eerder was opgevallen.

lees meer over de dichter Poot

2012-01-31T17:47:00.001+01:00

Daily walk 4, van 14.30 tot 16.30 uur.
In Theeschenkerij Het Rieten Dak is het een geklets van jewelste. De zon schijnt, hele groepen zijn erop uit getrokken, al dan niet bewapend met Nordic Walking stokken, om te genieten van een wandeling door de vrieskou. Ik heb een tafel gevonden in een hoek met uitzicht op bomen en riet, en de Nederlandse vlag die uitbundig wappert in de wind ter ere van de verjaardag van onze koningin Beatrix. Ik hoor alleen gepraat, ik zie het niet en dat scheelt. Terwijl ik meestal nooit met mijn rug naar mensen toe ga zitten, omdat me dat een onveilig gevoel geeft. Overzicht moet ik hebben, met de o van ogen. Ik moet iedereen in de gaten kunnen houden, maar waarom eigenlijk? Ik heb er toch geen invloed op. Dus nu zit ik vaker met mijn rug naar alle drukte en ik merk dat het minder vermoeiend is om alles te horen dan om alles ook nog te zien. Grappige ontdekking. Klinkt ook logisch, want zo zijn er minder prikkels.

2012-01-30T23:15:00.000+01:00

Not so daily walk 3, 14.15 tot 17.30 uur

En nu gaat het toch nog vriezen en sneeuwen. Vandaag dik ingepakt zag ik het eerste ijs van het jaar, witte, glanzende stukjes ijs in ondiep, stilstaand water. Maar ook sloten zijn al bevroren. Ik liep er langs op de weg naar Uylenburg, een landelijk restaurantje waar ik muntthee dronk en een groot bord geitenkaas salade verorberde met heerlijk maisbrood en uitzicht op tientallen mussen, eenden en kleurige sierkippen met poten vol veren. Ik vind het heerlijk om zo buiten te lopen, foto's te maken en dan ergens neer te strijken voor iets warms.
Elke dag is anders. Ook al lijkt het van niet. Als je wandelt, zie je veel meer door het langzame tempo. Dat saaie, grijze voetpad krijgt allerlei interessante details van gebroken patronen. Boomstammen zitten vol kleuren en vormen. Zelfs asfalt paden hebben soms gekleurde stukjes erin. Hieronder een keuze uit de foto's die ik vandaag onderweg maakte.

2012-01-26T19:59:00.000+01:00

Daily walk 2 van 14.15 tot 16 uur

M'n haar is nog nat terwijl ik dit schrijf. Op de terugweg goot het opeens hard. Mooi zijn dan de kringen op het water en de glanzende boomstammen. Ik liep weer dezelfde route heen. En zag in het water van de Kantoorgracht ook al een hele pluk afval drijven. Ik denk dat het allemaal nog van de jaarwisseling is. Al die flesjes en blikjes.
Aan de overkant op het bouwterrein zag ik een zwarte kat achter een gele bouwloods aan de waterkant zitten. Verderop zaten twee ooievaars vlak langs de A13, maar het was te ver weg om er een foto van te nemen.
Ik ben nu wat verder langs het water gelopen en heb in Het Rieten Dak een kop thee gedronken en een stukje appeltaart gegeten. Er waren maar een paar mensen, maar toch staat er op elke tafel een kaarsje te branden naast een lief, klein glazen vaasje met een lichtroze roos erin. Staat erg uitnodigend en verzorgd. Ik schreef daar het volgende:

Bomen vallen eigenlijk veel te weinig op in het straatbeeld. Ze zouden wat meer kleur moeten hebben, of veranderen van kleur. Alleen zouden het dan geen stille bomen meer zijn, maar dynamische, eigentijdse pilaren die binnen een half jaar vol geplakt zijn met reclameboodschappen. Nee, laat ze maar zo mooi stil en bruin en groen, en wit als het een berk is, staan te staan, als onopvallende getuigen van de menselijke ondernemersgeest.

Bewerkt met Paintshop

Terwijl ik terugliep in een steeds harder stromende regen, hoorde ik steeds het hoge gekrijs van groene parkieten terwijl ze hoog in de lucht van boom naar boom vlogen. Langs het water van de Vliet stond roerloos een kleine reiger aan de kant. Daar heb ik een filmpje van gemaakt. 292 woorden waren dit. Zegt het programma Ommwriter waarmee ik dit stukje heb geschreven. Nu zijn het er 306. En nu 313. En zo kan ik nog eeuwen doorgaan.

Knotwilg in het riet 2

de troep in de kantoorgracht

2012-01-25T16:13:00.001+01:00

Daily walk 1 van 14.15 tot 15.45 uur

Anderhalf uur dus, en het was voornamelijk droog met zo af en toe wat heel fijne motregen. Er waren al veel knoppen te zien in struiken en bomen en ik zag twee hardgroene parkieten in een hoge boom. Ik liep langs de Verwersdijk en ging aan het eind rechts de Kantoorgracht op. Passeerde verschillende ronde tafels met oudere mensen eromheen en daarna zag ik in een andere setting baby's over de grond kruipen. Overstekend liep ik de Plantagebrug over en nam het zandpad rechts dat vlak langs het water loopt van de straat die Aan 't Verlaat is genoemd. Nog een drukke weg over en weer langs een zandpad met links de wat troosteloze nieuwbouw van het Sint Joris. Het viaduct van de drukke A13 onderdoor, en dan de weidsheid van het Delftsche Hout met het lichte riet achter het bruggetje en de eerste knotwilgen. Ik besluit een foto te maken van een knotwilg in het riet en zie dat er overal lege flesjes en blikjes in het riet liggen. Er liggen ook hele plastic zakken, en ik zie een rode handschoen. Daar maak ik ook foto's van. Ik weet niet wie er verantwoordelijk is voor de schoonmaak van dit water. Wel weet ik dat al dat plastic heel gevaarlijk kan zijn voor de watervogels die hier zwemmen. Ze kunnen stukjes plastic binnenkrijgen en erin stikken.
Knotwilg in het riet 1

en dit zijn 'de lege flesjes'-foto's:

Op de website van de gemeente staat een heel stuk over het Delftse Hout klik hier om het te lezen Ik heb de gemeente het volgende briefje gestuurd: Goedemiddag, ik maakte vandaag een wandeling langs het water van Aan 't Verlaat, en er ligt aan de kant zeer veel plastic afval, zoals lege colaflesjes, kartonnen pakjes, losse plastic zakken. Zie voor foto's: http://flodorovski.blogspot.com Graag hoor ik van u wie hiervoor verantwoordelijk is. Het is nogal alarmerend vind ik.

Floor, solid as a rock!

2011-11-15T03:33:00.000+01:00

Kijk, dit is nou goeie reclame voor mezelf!

Poets don't draw

2011-11-12T21:16:00.005+01:00

Faun, Jean CocteauEen mooie uitspraak van Jean Cocteau die ik vanmorgen op BBC World Service hoorde: "Poets don't draw. They unravel their handwriting and then tie it up again, but differently."

Op den duur kleeft het masker aan het vel, Hollands Maandblad, 1984

2011-11-02T22:39:00.002+01:00

Vandaag ontving ik het volgende bericht van Miriam Deckers, waarmee ik in de jaren 1980 tot 1986 samenwerkte.

'Dit is toch wel erg leuk.
Het lijkt of die ene uitgave antiquarisch aan het worden is. Goed bewaren
dus!: Boekwinkeltjes.nl - Diverse - Hollands Maandblad

Zij was toen actief als beeldhouwer, met haar atelier aan de Lauriergracht te Amsterdam, en maakte ook tekeningen en schilderijen. Ik bezocht met haar veel tentoonstellingen van toen opkomende figuratieve (en heel kleurige!) schilders zoals Sandro Chia, Francesco Clemente, Mimmo Paladino en Enzo Cucchi. Door de week verdiende ik mijn brood als tekstschrijver bij de Staatsuitgeverij en in de weekends gingen we op stap voor de serie 'Vreemde Plaatsnamen in Nederland' voor Het Parool, die in de periode 1984 tot 1987 in de krant werden gepubliceerd. Zij fotografeerde en ik schreef, maar we werkten echt samen, en zij nam ook deel aan het hele onderzoek in de plaats waar we naar toe reden in haar witte Peugeot station, die ze van haar ouders had overgenomen. Zonder die auto hadden we die hele serie nooit kunnen doen, want om nou met het openbaar vervoer naar, ik noem maar een plaats, Kudelstaart af te reizen, daar rond te lopen, met mensen te praten, aantekeningen en foto's te maken, en dan weer terug met bus en trein te reizen, zou in 1 dag niet te doen zijn, tenzij je om 5 uur opstaat misschien.

In diezelfde tijd, in het jaar 1984, werd een verhaal van mij getiteld 'Op den duur kleeft het masker aan het vel' in het literaire tijdschrift Hollands Maandblad gepubliceerd.
Ik had het verhaal al een paar jaar (!) eerder naar Hollands Maandblad opgestuurd, maar hoorde er nooit meer wat van. Tot er op een dag een brief bij de post zat van de heer K.L. Poll, de toenmalige hoofdredacteur, met excuses voor zijn late reactie, maar dat hij het verhaal graag wilde publiceren. Maar dan wel als gedicht. En of ik nog een illustratie erbij had misschien. Die heeft Miriam toen gemaakt. Een absurdistische tekening in oostindische inkt van een figuurtje dat een grote aardappel aanvalt, in het kort inderdaad het thema van mijn verhaal/gedicht.

Hieronder zijn de scans van 'Het Masker' en de tekening te zien. Even op het plaatje klikken en je kunt het lezen.

En nog meer muziek want Ganesha is jarig ;)

2011-09-03T22:51:00.013+02:00

***Happy Birthday Ganesha***

Klik hier voor de muziek

een bijzondere afbeelding van Ganesha in bladeren

Meer over Ganesha lezen

Ontdekte ook een leuke Indiase reggae zangeres die Ganesha heet met het liedje Babariba:

Ganesha - Babariba
Music Video Codes at www.blastro.com

van A Foggy Day (In London Town) naar de Pithecanthropus Erectus

2011-09-03T15:32:00.000+02:00

Flora thought you would be interested in this story: Charles Mingus: Pithecanthropus Erectus
http://www.npr.org/2011/06/20/4540134/charles-mingus-pithecanthropus-erectus?sc=emaf

This message was included:
Een mooi voorbeeld hoe je van het 1 in het ander verzeild kan raken op internet. Ik las in het NRC van afgelopen donderdag een stukje over Londen, waarbij een stel songs vermeld werden die over Londen gingen. A Foggy Day (in London Town) van de broers George en Ira Gershwin was er 1 van.

Als groot fan van hun liedjes wilde ik de aanbevolen versie van Michael Buble uit 2005 wel eens horen. Goed, via google hoor en zie ik hem op YouTube. Leuk. Dan de versie van Fred Astaire voor wie dit liedje oorspronkelijk werd geschreven in 1937 voor de film 'A Damsel in Distress'. Okay. So far so good.
Volgen nog andere versies, van Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Billie Holiday en David Bowie. Maar het is Mel Torme's versie van 'A Foggy Day' die me het meest ontroert. Dat is nou echt wat je noemt een 'crooner' (spreek uit 'kroener').
Maarrrr, er is ook een instrumentale versie van Charlie Mingus uit 1956 en die is erg grappig. Met (letterlijk) veel toeters en bellen. En die geweldige bas van hem. Hij heeft vlak voor zijn dood nog met Joni Mitchell een album gemaakt.
Dus ik google nog even op Mingus, A Foggy Day, en kom op de site van NPR (National Public Radio), een soort publieke omroep uit Amerika. En daar staat dit stukje over Charles Mingus. En de volledige versie van helaas niet 'A Foggy Day', maar wel het nummer 'Pithecanthropus Erectus' van het gelijknamige album uit 1956, waar 'A Foggy Day' ook op staat.
Zo bracht ik een paar uur van deze zonnige zaterdag door. Met een koptelefoon op mijn hoofd.
Eigenlijk ben ik gewoon een discjockey. Niets heerlijkers dan naar muziek luisteren. En erover lezen. En schrijven.

*Listen/Watch on NPR.org*
Many stories at NPR.org have audio or visual content. When you visit the link
above, look for a "Listen" or "Watch" button.

In Memoriam Jerry Leiber en Nick Ashford

2011-08-25T02:28:00.001+02:00

Twee fantastische songwriters.
Jailhouse Rock, Lucky Lips, Stand by me, Is that all there is en Pearl's a singer stonden op naam van Leiber & Stoller. Jerry Leiber, may your soul play on in heavenly music.
En het geweldige I'm every woman waarmee Chaka Khan een hit scoorde, was het werk van Ashford & Simpson. Nick Ashford, solid as a rock.

http://www.deredactie.be/permalink/1.1093806
http://www.deredactie.be/permalink/1.1093778
http://www.deredactie.be/permalink/1.1093836

TV5 maakt plaats voor Radio FIP (spreek uit FIEP)

2011-07-26T18:24:00.001+02:00

vrijdag 8 juli 2011
Zomaar is de Franse televisiezender TV5 van mijn televisie verdwenen. Weg zijn de Franse films die vaak tussen half 7 en kwart 8 te zien waren. Een heerlijk tijdstip en een verademing vond ik altijd, temidden van alle Amerikaanse speelfilms. En bijna altijd met Nederlandse ondertiteling. Wel opvallend vaak buitenechtelijke relaties, maar goed, daar kon ik wel doorheen kijken.
Films die speelden in Parijs, of Bretagne, of een rustig Frans dorpje. Heerlijk onbegrijpelijk Frans. Het is er niet meer. De ZDF is er voor in de plaats gekomen. Een Duitse zender waar ik nooit naar kijk. Met ARTE ging het net zo. Opeens was die kunstzender ook weg.

Dinsdag 26 juli 2011
TV5, de Franse zender is verdwenen helaas, maar op de radio hebben we een Franse muziekzender er voor teruggekregen, lijkt het wel. Zo heb ik net ontdekt. De zender heet FIP en draait Franse chansons, en allerlei bijzondere pop- en wereldmuziek. Nu vertelt een prettige Franse vrouwenstem iets over Avignon, waar het jaarlijkse theaterfestival wordt gehouden. Maar niet zo lang. Er komt snel weer muziek.
FIP kan ik zo choechelen natuurlijk, maar leuker is om er zelf over na te denken wat die afko zou kunnen betekenen. France International Publique ligt voor de hand en dan zeggen de Fransen meestal Inter in plaats van International.
Nou ja, nu luister ik zomaar naar Afrikaanse popmuziek, iets wat heel zeldzaam is op de kabel. Laatst was er op radio 1 een heel intiem en swingend nummer van Orchestre Baobab, lekker lang ook, maar net toen ik helemaal in de mood was, werd de muziek wreed onderbroken door presentatrice Mieke van der Wey die per se door wilde gaan met een interview. Ze bood nog wel haar excuses aan, maar dat sloeg nergens op. Draai het helemaal of helemaal niet, maar draai het niet halverwege weg. Dan gebruik je muziek als slechts een soort behang, en helemaal als je dat met niet mainstream muziek doet.
Afrikaanse popmuziek is oneindig rijk, maar haast nooit te horen op onze publieke radiostations, net zo min als andere 'wereldmuziek' zoals klassieke Indiase raga's, Braziliaanse bands, New Age muziek. Er is zoveel moois.
Ik zou het wel weten. En dan af en toe een gesproken visualisaties er tussen door, en een geleide meditatie, of een hilarische monoloog van de diskjockey (waar de afkorting dj voor staat, jongens en meisjes).

Heb toch maar even gegoogeld op FIP, en wat blijkt? Je spreekt het uit als 'fiep' en op de Nederlandse site fipned wordt FIP met rode letters aangekondigd als "De Rolls Royce onder de muziekzenders". Het is een onderdeel van Radio France en bestaat al 40 jaar. Maar er staat nergens wat FIP betekent. Dus dat ga ik nu even vragen op het contactformulier. In mijn beste Frans ;)

Chers gens de FIP,
Aujourd'hui j'ai decouvrir votre radio station sur notre cable ici dans les Pays Bas. Quelle surprise!
Je suis fan immediatement. Merci beaucoup. Incroyable que FIP est deja 40 ans. Le nom FIP... q'est-ce que ca veut dire?
Excusez-moi mon Francais, ce n'est pas une langue dans laquelle j'ecrit beaucoup.
Bonjour et merci pour votre musique!
Flora

Het is vandaag 12 november 2011 en ik heb nooit antwoord gekregen van de FIP mensen, maar het betekent zoveel als France International Paris. Nou ja, flauw dat ze niet even een leuk Frans briefje terugschreven, maar Fransen staan nou eenmaal niet echt bekend om hun humor, dus zagen ze mijn emailtje ook niet als iets komisch. Waarschijnlijk eerder als iets onnozels. Tant pis!

Ha, never despair!

2011-06-05T22:54:00.005+02:00

May he be united with his wife and may he rest in peace!

Last.fm

2011-06-05T21:40:00.001+02:00

Last.fm is echt geweldig. Je kunt hier helemaal je eigen radio beluisteren. Eerst ga je op zoek naar de muziek die je wilt horen. Vervolgens wordt die muziek in je bibliotheek opgeslagen en kun je aangeven wat je wilt horen. Dit heb ik de afgelopen weken allemaal beluisterd.

I'm into new age, ambient, meditation, world and indian, including:
Ravi Shankar, Soft Machine, Caravan, Steven Halpern, Chinmaya Dunster, Ravi Shankar & Yehudi Menuhin, Guna Sangah, Jonathan Goldman, Ananda Shankar, Anton Hughes, Nawang Khechog, Krishna Das, Aeoliah, Burning Sky, Deva Premal, Stevie Wonder, Roger McGuinn, Gong, Miriam Makeba, Moby Grape, Lisa Lynne, Danny Becher, Chinmaya Dunster & Niladri Kumar, The Doors, Johann Sebastian Bach, Buddy Holly, Ritchie Valens, Deuter, Meditation, Diane Arkenstone, Cusco, Gene Clark, Kamal, Corciolli, The Pentangle, Shweta Pandit, Maneesh De Moor, Shankar Jaikishan, Philip Glass, Donovan, Kevin Ayers, Deep Forest, Boris Vian, Yungchen Lhamo, Sylvain Chauveau, Van der Graaf Generator, Phil Thornton, Ghazal, Mars Lasar, Kevin Wood.

Check out my music taste: http://www.last.fm/user/seehors

in en om het huis

2011-06-05T18:50:00.000+02:00

Create a free slideshow

Electronation op Kink FM

2011-04-16T23:34:00.001+02:00

Heerlijke trancemuziek, elke zaterdagavond!Kink - Messenger of Music | Kink FM Headlines | Guy J en Anja Schneider zaterdag in Electronation

Welingelichte Kringen - 'Weten dat ik Asperger heb, is een opluchting'

2011-04-14T16:49:00.000+02:00

Welingelichte Kringen - 'Weten dat ik Asperger heb, is een opluchting'

Achille van den Branden: Eenzaamheid - May Sarton

2011-04-14T14:06:00.000+02:00

Achille van den Branden: Eenzaamheid - May Sarton

Metta meditatie

2011-03-19T19:08:00.005+01:00

Ik heb deze geleide meditatie enkele jaren geleden ook al eens op dit weblog gepubliceerd, maar ik plaats hem hier nu weer, omdat het zo'n heerlijk rustige 45 minuten durende begeleiding is voor je eigen meditatie. Sharon Salzberg heeft een prettige stem, in het begin praat ze nog vrij veel maar dan zijn er lange periodes van stilte en dat is heel prettig, omdat je voelt dat een grote groep mensen allemaal stil zijn met elkaar. Echt een stimulans om thuis te mediteren, wat ik vandaag dan ook weer heb gedaan, na weken niet. Zeker nu de wereld zo turbulent is, is het extra belangrijk om liefdevolle vibraties uit te zenden.

Sharon Salzberg, Metta Meditation

Dawn French en Jennifer Saunders voor Comic Relief

2011-03-18T20:32:00.007+01:00

Mijn twee favoriete komieken Dawn French (de dikke) en Jennifer Saunders (de dunne) doen beiden mee aan Red Nose Day 2011 vanavond op BBC 1, een jaarlijks terugkerende avond in Engeland om geld in te zamelen voor goede doelen.

Voor een interview met Jennifer Saunders en filmpjes met French & Saunders klik
De 7 Hoofdzonden volgens Jennifer Saunders - Pagina 1 | Humo: The Wild Site

Floor op Twitter

2011-03-03T20:25:00.002+01:00

Ik dacht dat ik niet aan Twitter deed, maar mijn naam komt er toch best vaak voor, kijk maar:

http://twimmer.com/search.php?hashtag=floor

Hindoestanen vieren Nacht van god Shiva – Metro

2011-03-03T20:19:00.000+01:00

Hindoestanen vieren Nacht van god Shiva – Metro

Marianne Thieme

2011-03-03T18:27:00.002+01:00

Thieme: Wij houden wel vast aan onze idealen - Provinciale Statenverkiezingen - TROUW

http://nl.wikipedia.org/wiki/Marianne_Thieme

Belgen schuld van Eerste Kamer

2011-03-03T15:31:00.004+01:00

Een leuk stukje over het ontstaan

van de Eerste Kamer.

't Kwam door de Belgen!

Klik op het plaatje hierboven

om het groter te maken. Zodat

u het kunt lezen!

Van digitaal naar analoog

2011-01-13T17:46:00.002+01:00

Terug naar de typemachine!

http://www.vandigitaalnaaranaloog.nl/

Alone Together by Sherry Turkle

2011-01-13T17:00:00.001+01:00

Beach Boys: An American Band - Watch the Documentary Film for Free | Watch Free Documentaries Online | SnagFilms

2011-01-09T07:09:00.001+01:00

Ach gotsie, zo zagen ze er vroeger uit, toen ze geweldige nummers als God Only Knows en Good Vibrations maakten.
Beach Boys: An American Band - Watch the Documentary Film for Free | Watch Free Documentaries Online | SnagFilms

walking in the dark

2010-11-24T03:42:00.009+01:00

walking in the dark

with the full moon

as my light companion

she is always there

up in the air

acting like she just

doesn't care

many lights try

to imitate her

but she can't be beaten

her nature is pure

her lamp never needs

to be changed

her light will always

continue to shine

Flora Clown :)

2010-11-19T01:17:00.001+01:00

Wees Blij 2

2010-11-11T04:13:00.009+01:00

Op 22 september jl plaatste ik dit stukje. Nu herplaats ik het hier omdat ik een leuke reactie kreeg die ik graag aan jullie wil laten lezen. Kijk onderaan dit verhaal.

Sinds een aantal maanden staan deze woorden op de zijkant van een huis schuin tegenover de plek waar ik woon. Ik zie ze niet als ik gewoon naar buiten kijk. Maar als ik m'n huis uitstap en naar links kijk, vallen ze meteen op. Het zijn behoorlijk grote letters en wat nog het meest in het oog springt, zijn de twee hoofdletters.
Niet gewoon 'Wees blij', maar heel nadrukkelijk: 'Wees Blij'. Er staat nog net geen uitroepteken achter. Maar het doet zich voor als een gebod. En in eerste instantie denk je daarbij toch: 'Dat maak ik zelf wel uit.' Of je denkt: 'Hoe zo, ik ben helemaal niet blij. Waarom moet ik blij zijn?' Het irriteert, omdat het zo gebiedend staat.
Ik vraag me natuurlijk ook af wie die woorden op die muur heeft laten zetten. Wat daarbij de motivatie was. En of die persoon toestemming heeft moeten vragen aan de gemeente. En of er voor betaald moet worden, omdat het toch eigenlijk een soort reclamebord is, maar dan meer filosofisch.
In Amsterdam in de drukke Damstraat temidden van alle kleurige lichtreclames, winkelpuien, cafés en restaurants was altijd een gigantisch groot reclamebord te zien, hoog in de lucht, met daarop in grote letters:
'Twijfel niet, GOD is er!'
Dat vond ik altijd wel bemoedigend, omdat ik een enorme twijfelaar was en nog steeds ben. Ik zou er weer eens naar toe moeten om te kijken of het er nog steeds hangt. Of ik kan erop googelen.
Dat googelen leverde niet veel op, dus besloot ik om een oude vriendin uit Amsterdam te vragen of zij eens wilde kijken in de Damstraat.

Op 24 sep 2010, om 15:22 heeft Flora van Stek het volgende geschreven:
Hoi Miriam,
Ik heb een stukje geschreven over het bord Twijfel niet, GOD is er in de Damstraat.
Via Google kon ik wel wat foto's vinden van het Stadsarchief maar die zijn niet goed genoeg om te publiceren. En ik ben heel erg benieuwd of dat bord er nog hangt. Zou jij eens willen kijken als je daar in de buurt bent en er een foto van willen maken voor m'n weblog? Dan wordt je meteen gepubliceerd :)

Op 31 oktober 2010 13:23 schreef ze het volgende:
Nou, eindelijk uitsluitsel over God!
Ik was vier keer in de buurt. De eerste drie keren kwam ik thuis met het besef dat ik 'het' vergeten was! Nu ben ik er gisteren speciaal naar toe gegaan. De hele Damstraat afgestruind met mijn hoofd in de lucht, naar God gericht. Ik heb Hem niet gevonden! Hij is weg, Hij heeft ons verlaten. Ik, althans, heb Hem niet gezien.
Het is dus een verhaal uit het verleden geworden.
Ik las even door je Blogs en stond stil bij je Snickersbrandstof tekst. Laat ik nu gisteren voor mijn zoektocht naar God een Snickers gegeten hebben. Heerlijk!
Liefs, Miriam

Voor nog meer God, kijk/klik op:

http://twijfelnietgodiser.blogspot.com/

Everyone is gay

2010-11-11T03:51:00.006+01:00

Ik kwam een leuke site tegen waarop twee jonge vrouwen die van vrouwen houden allerlei adviezen geven aan vrouwen die met vragen zitten wat betreft hun lesbisch zijn. Ze doen dat zowel schriftelijk als via filmpjes.
De filmpjes zijn soms hilarisch. Doen me denken aan mezelf toen ik nog jong was (!).
Waarom hebben wij in het Nederlands niet zo'n leuk woord als 'gay' voor homoseksueel of lesbisch? Beide woorden klinken mij nog steeds als ziektes in de oren.

I came upon a nice site where two young women who love women give all kinds of advice to women with questions about being gay. They do this both in writing and in short videos.
The videos are hilarious sometimes. Makes me think of myself when I was young (!).
Why don't we have such a nice word as 'gay' in Dutch for homosexual or lesbian? Both of these words still sound like a disease in my ears.

Everyone is gay website

Over Carole King, Carly Simon en Joni Mitchell

2010-10-28T03:19:00.003+02:00

http://www.girlslikeusthemusic.com/about-girls-like-us.html

Googlen op Flora

2010-10-28T02:12:00.003+02:00

Wat ik al niet tegenkom als ik op mijn naam google. Kinderwagens, lepels, boter, een stad in de VS, zelfs een plantenspuit, en dan heb ik het nog niet over al die hotels en tuincentra die Flora heten. Geen wonder dat ik zo'n brede belangstelling heb. Komt door m'n naam!

2x Jezus

2010-10-28T00:50:00.003+02:00

(woensdag 18 augustus 2010, 10 uur 's morgens)

Ach Jezus, je bent zeker een mooi voorbeeld van een mens die zich helemaal ontwikkeld heeft in z'n hoogste kracht en bewustzijn, maar je bent ook een nogal ontmoedigend voorbeeld, want wie vindt het nou aanlokkelijk om gekruisigd, uitgelachen en bespuugd te worden.

Door dat voorbeeld zijn wij mensen eerder bang geworden van spirituele ontwikkeling dan dat het ons heeft gestimuleerd.

(maandag 25 oktober 2010, 19.15 uur)

Jezus, wat mooi, die zonsondergang vanavond bij het meertje

het was een grote ronde lichtbundel op het water

met heel zacht roze hier en daar, oogverblindend bijna,

niet door de felheid van het licht, maar juist door het tere roze,

en dan af en toe wat grijze wolken in de lucht, geen dreigende,

maar van die lieve wollige grijzige wolkjes

die maar zo'n beetje wat hingen te hangen daar

Op zoek naar de zonsondergang

2010-10-14T04:01:00.004+02:00

Maandag 11 oktober, 21 uur

Vanavond om 7 uur na het eten wat gewandeld om de zon te zien ondergaan. Je moet vanaf mijn huis best een eind lopen om echt wat te zien.
Ik liep een stuk de gracht af en zag wel wat licht, maar nog niet echt dat je zegt, ja, daar gaat ie!
Bruggetje op, bruggetje af, en ja, toen zag ik wat roze en oranje in de verte, helemaal achterin een steegje. Het leek wel een fata morgana. Steegje door, weer een gracht, nog een bruggetje, weer een glimp van de zonsondergang. Hofje door, Phoenixstraat, en daar, ja, achter het spoor, naast een hele grote schijf van de maan, daar was iets te zien van roze, oranje, rood, en later langs het kanaal nog meer rood in de verte. Hier ook een grappig bord voor honden ontdekt.

De Nieuwe Kerk in het donker

(Klik op de foto om hem groter te bekijken)

Nederland Oh Nederland

2010-09-30T12:56:00.001+02:00

Vandaag heeft de zon zich nog niet laten zien. Het is dan ook geen feestdag, want er komt in Nederland een partij aan de macht die Nederland Nederlandser wil maken. Misschien moeten we straks allemaal verplicht op klompen gaan lopen. Elke dag boerenkool met worst eten en jenever drinken. Allemaal vrijwilliger worden bij het plaatselijk waterschap om te helpen ons land boven water te houden. 's Avonds verplicht de gordijnen open houden en het licht aan laten zodat alle voorbijgangers kunnen zien hoe mooi we wonen. Bij de koffie of thee slechts 1 koekje serveren. Geen salsalessen meer, maar de goeie, ouderwetse klompendans. Alle pizzeria's, Chinese, Thaise, Indonesische, Turkse, Spaanse, noem maar op restaurants sluiten. Verplicht naar Oranje kijken tijdens kampioenschappen. Going Dutch, ieder voor zich en God is vertrokken naar een vriendelijker land.

Dagje naar het strand

2010-09-28T21:06:00.010+02:00

Ook al is het nog zo'n grijze dag, er is toch altijd licht te ontdekken. Veel meer dan je zou denken als je de deur uitstapt. Gisteren was het een volledig grijze dag. De zon liet zich niet zien. En tegen de middag begon het ook nog zacht te miezeren. Gelukkig heb ik een jas met een capuchon. Die heb ik expres aangeschaft met het oog op ons weer, want ik ben geen paraplumens. Altijd zo'n ding meesjouwen is niks voor mij en trouwens, als ik er wel eens eentje heb, laat ik hem altijd ergens staan. De capuchon zit gewoon vast aan de jas.
Daar kun je van op aan.
Gisteren was ik in Scheveningen. Door het druilerige weer was er haast niemand op het strand. Er liep een vrouw met twee hondjes die sprekend leken op mijn vroegere hondje Maupie. Een jongen ging met zijn plank het water in. Ik maakte een fikse wandeling langs dit bijna verlaten strand en vermaakte me met de parmantig lopende en hippende zwarte kraaien die op zoek waren naar lekkere hapjes in de schelpen. Zo zag ik een kraai uit een mosselschelp pikken. Nooit geweten dat kraaien mosselen eten. Het lijkt een vreemde combinatie.
Daarna at ik een Griekse salade aan een tafeltje van de Waterreus, uit de verte een zeer chique uitziend strandpaviljoen onder de rode vuurtoren. Van binnen bleek het een eenvoudig ding te zijn, maar de salade kostte 8,95 euro en dat kun je toch niet echt een eenvoudige prijs noemen voor wat sla, olijven, tomaten en stukjes fetakaas, of is dat normaal?
De Keizerstraat door het oude centrum van Scheveningen voerde me langs ontelbaar veel winkeltjes en restaurants terug naar de halte van tram 1. Deze verbinding tussen Scheveningen en Delft is ideaal. Je ziet een heel stuk van Den Haag, rijdt langs de Vijverberg en het Vredespaleis en dan ga je via het mooie Statenkwartier Scheveningen binnen, het dorp met de vele gezichten. Er is een lelijk gezicht rond het Kurhaus, hoewel ik blij ben dat het Kurhaus nog wel bestaat. De boulevard vond ik altijd wel okay, lekker breed en lang, maar die schijnt niet meer te voldoen in deze tijd, daarom zijn ze druk aan het verbouwen. Je hebt het vissersgezicht waar je je kunt vergapen aan gigantische boten en schepen die daar aanmeren, of juist uitvaren, en dan is er het uitgaansgezicht met de Pianobar en het Kurhaus. Maar het fijnst is toch wel het vergezicht van het brede strand, de eindeloze zee en de prikkelende zeelucht en dan maar gewoon lopen tot je geen zin meer hebt. Het zijn de leegte en de ruimte die hier hun werk doen.

Gayatri mantra door Stuart Wilde en Richard Tyler

2010-09-27T22:00:00.000+02:00

Gingko

2010-09-24T16:15:00.003+02:00

bewerkt met GIMP

de originele foto

bewerkt met GIMP

Aan het water van het Rijn-Schiekanaal kun je prettig wandelen over een mooi pad met aan weerszijden goed onderhouden behoorlijk felgroen gras. De meest opvallende boom is een oude treurwilg met een hele dikke stam. Zijn bladeren hangen in lange slierten naar beneden en als je tegen de stam staat aan de waterkant, kun je door de slierten door naar waterhoentjes, zwanen en eenden kijken. Er staat verderop ook een gingkoboom. Dat viel me eerst niet zo op, maar vanmorgen lagen er gevallen gingkobladeren op de grond en de vorm van die bladeren is heel bijzonder. Ik heb er een foto van gemaakt en deze bewerkt in GIMP, een Photoshop-achtig programma. Zo komt de mooie gefotografeerde vorm van het blad tot nieuw leven, terwijl het echte blad op de grond langzaam aan het verteren is en uiteindelijk weer deel uit gaat maken van de aarde.

Stoeltjes in het park

2010-09-23T16:51:00.005+02:00

Deze ijzeren stoeltjes in het parkje achter het Doelenplein zien er zo koel en onuitnodigend uit. Mooier zou zijn houten bankjes in een half rondje, voortbordurend op de ronde perken in het park. En de prullenbakken ook opnieuw ontwerpen en integreren in de bankjes, onopvallend, zodat het niet zo duidelijk een afbalbak is. Dit kwam ik vanmorgen tegen op mijn ochtendwandeling. Die stoeltjes vond ik triest. Ik verlangde naar de elegantie van de parken in Parijs. Daar staan overal leuke stoelen en banken waar elke dag mensen zitten te lezen, te eten, te dutten of met elkaar te kletsen. Deze kille metalen stoeltjes nodigen daartoe niet echt uit.

Wees Blij

2010-09-22T16:51:00.011+02:00

Sinds een aantal maanden staan deze woorden op de zijkant van een huis schuin tegenover de plek waar ik woon. Ik zie ze niet als ik gewoon naar buiten kijk. Maar als ik m'n huis uitstap en naar links kijk, vallen ze meteen op. Het zijn behoorlijk grote letters en wat nog het meest in het oog springt, zijn de twee hoofdletters.
Niet gewoon 'Wees blij', maar heel nadrukkelijk: 'Wees Blij'. Er staat nog net geen uitroepteken achter. Maar het doet zich voor als een gebod. En in eerste instantie denk je daarbij toch: 'Dat maak ik zelf wel uit.' Of je denkt: 'Hoe zo, ik ben helemaal niet blij. Waarom moet ik blij zijn?' Het irriteert, omdat het zo gebiedend staat.
Ik vraag me natuurlijk ook af wie die woorden op die muur heeft laten zetten. Wat daarbij de motivatie was. En of die persoon toestemming heeft moeten vragen aan de gemeente. En of er voor betaald moet worden, omdat het toch eigenlijk een soort reclamebord is, maar dan meer filosofisch.
In Amsterdam in de drukke Damstraat temidden van alle kleurige lichtreclames, winkelpuien, cafés en restaurants was altijd een gigantisch groot reclamebord te zien, hoog in de lucht, met daarop in grote letters:
'Twijfel niet, GOD is er!'
Dat vond ik altijd wel bemoedigend, omdat ik een enorme twijfelaar was en nog steeds ben. Ik zou er weer eens naar toe moeten om te kijken of het er nog steeds hangt. Of ik kan erop googelen.

Papaji en Ramana

2010-09-20T18:57:00.005+02:00

As the rivers flowing east and west
Merge in the sea and become one with it,
Forgetting they were ever separate rivers,
So do all creatures lose their separateness
When they merge at last into pure Being.
(Chandogya Upanishad. 10:1-2)

Who are you Dit vind ik een mooie tekst van Papaji, de leraar uit Lucknow die heel India afreisde op zoek naar God, en bij Ramana Maharshi vond wat hij zocht.
Jaren geleden kreeg ik tijdens een meditatie de naam Ramana Maharshi door en wist niet wat ik ervan moest vinden. Ik kende zijn naam heel vaag, van een afbeelding van een boekje over hem, in een advertentie van uitgeverij Ankh Hermes. In een boekhandel zag ik zijn foto, die ik hierboven heb afgebeeld.
Hij deed me aan mijn oma denken. Die was ook een Maagd. Lief, maar ook een beetje streng. Andere foto's laten hem zien in een witte lendendoek, meer niet. Hij was heel tenger en het geeft me altijd gemengde gevoelens om hem zo kwetsbaar te zien. Papaji lijkt meer op mijn vader. Een stevige, charmante vent.

Never not there

2010-09-12T07:53:00.002+02:00

Our Meeting with Ramesh

Corneille Rest In Peace

2010-09-05T21:26:00.005+02:00

Via Google vond ik dit interview met de schilder uit 2007. Bijzonder dat hij tot het eind toe zo actief is gebleven. Zo wil ik ook graag oud worden. Mijn moeder die dit jaar 82 wordt, en al schildert sinds haar 50ste, is onlangs nog begonnen met zelfportretten tekenen, dat had ze nog nooit gedaan. Op die manier blijven je dagen productief en dat is het allerbelangrijkste, of je nu jong bent of oud. Ik was altijd meer een fan van Constant, maar ik hou wel van dit soort werk vol vogels en kleur, ook al begint het redelijk snel te vervelen als je al die afbeeldingen via Google bekijkt. Maar dat komt eerder door de hoeveelheid kleine afbeeldingen. Het mooist is toch om ze in het echt te zien. Maar het is altijd leuk om te lezen wat een kunstenaar over zijn werk te zeggen heeft, daarom dit interview als In Memoriam. Corneille betekent trouwens 'kraai' in het Frans.

IK VERAFSCHUW INSPIRATIE
Bron: De Volkskrant
Auteur: Rob Gollin
Datum: 14-06-07
Vormgever: Karel Hageman

85 wordt hij dit jaar. Van de 3 Nederlandse schilders in de Cobra-beweging is alleen hij nog over. En Corneille schildert weer, na een kwetsbare periode. ‘Er zijn boeven, schúrken, die mijn beroemdheid misbruiken om zonder toestemming allerlei spullen op de markt te brengen.’

‘Zonnebloemen’, zegt Corneille, ‘soms zijn hier zonnebloemen. Elk jaar zaait de boer iets anders. Koren ook, dan staat het veld vol met koren.’ Dit seizoen is het maïs. De akker vouwt zich in een wellustige plooi naar de verte. De nevel van de ochtend vlijt ook in de middag een milde waas over het landschap. ‘Vincent van Gogh moet hier tijdens de laatste maanden van zijn leven gelopen hebben. Wie weet op deze heuvels zelfs. Dit is land, dat hij geschilderd heeft. Auvers-sur-Oise is 5 kilometer verderop, in vogelvlucht misschien zelfs 3. Daar heeft hij zichzelf kapot geschoten. De burgemeester van Auvers heeft me beloofd, dat op de begraafplaats waar hij ligt, een plekje voor mij is gereserveerd. Niet ver Van Gogh, dat is bijzonder. Ik ben een bewonderaar. Van Gogh was een voorloper.’
Hij is de tuin van zijn huis ingelopen om te laten zien, waarom hij zo’n 8 jaar geleden Parijs ontvluchtte. ‘Het is daar een janboel geworden, het lawaai, de vuile lucht.’ Hier in het departement Val-d’Oise, noordwestelijk van Parijs, is de stilte, de zuiverheid, hier zijn bomen.’
Zijn witte baard is dunner geworden, de tred behoedzaam. Binnen, aan tafel, zit hij in een rolstoel. ‘Hij is melancholieker de laatste jaren, kwetsbaarder’, zal zijn vrouw Natacha Laktionoff later zeggen.

Cobra
Van de 3 schilders die het Nederlandse smaldeel in de experimentele Cobra-beweging (CopenhagenBrusselAmsterdam) vormde, is alleen hij nog over. Altijd waren er dezelfde beschrijvingen. Karel Appel (1921-2006) was ‘het schilderbeest’, Constant Nieuwenhuis (1920-2005) de ‘theoreticus’, en hij, Guillaume Cornelis van Beverloo (Luik, 1922) de fijngevoelige ‘poëet’, die met op de kindertekening geïnspireerde stijl zijn verbeelding, met vooral vogels en vrouwenfiguren, vormgeeft. Heldere, opgewekte kunst. Met zijn baard, alpinopet en Parijse ateliers groeide hij welhaast uit tot het archetype van de kunstenaar. Hij heeft vrede met de rolverdeling. ‘Ik heb me altijd als literaire schilder gezien. Mijn werken zijn fabels.’
Hij leeft een teruggetrokken bestaan in het Maison du Cedres. De gevels en zelfs de witte luiken van het 18e eeuwse landhuis gaan goeddeels schuil achter weelderige klimop, In de met muren omsloten tuin staan enkele van zijn bronzen beelden, een kat en een vogel, tussen de struiken. Een trapje leidt naar beneden, naar zijn atelier op de helling, een mobilehome, met zicht op de velden. Tussen verfattributen en kunstboeken staan tientallen beelden uit Afrika, aan de wand hangende maskers. ‘Je kunt ze daar nog wel krijgen, maar de innerlijke kracht ontbreekt. Ze worden nu in serie geproduceerd.’ Vorige week heeft hij er in Parijs ruim 150 laten veilen. Collection Corneille. Het blijkt een voorschot op wat komen gaat. ‘De successierechten hier zijn absurd.’
Hij schildert weer. ‘Poëtische beeltenissen. Sprookjes, Wolkjes, Straatjes, Mensen. Vogels, ja natuurlijk vogels.’ Er ligt wat werk op de vloer. ‘Zie het rood. Het vibreert.’ Ook zijn hand trilt, lichtjes.

Manisch depressief
Er zijn weer dagen, dat hij zich goed voelt. Ook dankzij medicamenten. ‘Als je van ver terugkomt, lukt het je een sterker mens te worden. Dat zie je in de natuur ook.’ Corneille was ver, 2 jaar geleden. Manisch depressief. Hij verbleef wekenlang in de Clinique du Chateau in Garches bij Parijs. Wat moet hij erover vertellen? ‘Ik zat opgesloten in een krankzinnigengesticht. Dat zegt toch alles? Daar ga ik niet over uitweiden.’ Natacha: ‘Heb je One flew over the cuckoo’s nest gezien? Zo dus.’ Corneille: ‘Het zit in je hoofd. Te veel emoties, denk ik. Je kunt er moeilijk de vinger op leggen. En ineens, boem, vliegt het deksel van de pan, en ben je geestesziek.’ Het is hem al eens eerder overkomen, in 1992. Zijn opname leidde tot speculaties onder relaties in Amsterdam. Zijn vrouw zou hem afschermen voor de buitenwereld. Ze zou op zijn geld azen. Ze liet tijdens zijn verblijf in de kliniek zijn pied-à-terre in Amsterdam leeghalen. Natacha, van Frans-Russische komaf, 26 jaar jonger dan haar echtgenoot, is nog altijd woedend over de verdachtmakingen. De waarheid volgens haar: de contacten zijn beperkt op medisch advies. Hij was zo labiel, dat zij zijn curator is geworden. ‘En het was mijn huis, hè, in Amsterdam. Er was ingebroken, er zijn tekeningen weggehaald. Er zijn vrouwen, maîtresses, modellen, die de sleutel hadden. Corneille was te goedgelovig. Hij dacht, dat ze kwamen schoonmaken.’ Corneille: ‘Er zijn toen grove leugens verspreid.’ Er zijn inmiddels wat banden met Amsterdam verbroken.

Corneille 85
De schrijver zelf concentreert zich liever op een komende gongslag in zijn artistieke loopbaan. Het Cobra Museum In Amstelveen viert deze zomer zijn 85e verjaardag met een expositie, ‘Some of these days’. 40 werken, met het accent op zijn vroege jaren, de jaren ’40, de Cobra-jaren 1948-1951, een uitloop naar de jaren zestig. Hij schuift zijn omelet opzij, om het meegebrachte paarse affiche te bekijken, waarop hij staat afgebeeld met zwierige hoed, een trui losjes over de schouder, een Franse krant onder de arm. ‘Bravo! Ik hoorde, dat er al een geveldoek hangt, van 5 bij 5 meter. Dat is groot hoor, 5 bij 5!’ Bij het doorbladeren van de catalogus valt zijn oog op een foto uit 1947. In zijn atelier aan de Nieuwe Prinsengracht snijdt de beginnende kunstenaar een brood aan. ‘Het was een plek tegenover de Magere Brug. Ik at toen al veel boterhammen met muisjes. Zijn die er nog, muisjes?’

Werkwijze
En jaar later zou hij Met Appel, die hij al in de oorlog op de Rijksacademie voor de Beeldende Kunsten in Amterdam had leren kennen, Constant en Deense (Asger Jorn) en Belgische (Christian Dotremont) schilders de oorlog verklaren aan de burgerlijkheid en het stramien, en de liefde aan het experiment. Ongebreidelde fantasie en energie, spontaniteit en naïviteit dienden aan de basis van de creativiteit te staan. Van de 3 is hij de beginselen het meest nabij gebleven. ‘Waarom ook niet? Het was een formidabel avontuur.’
Het uit zich zeker in zijn werkwijze. Deze is niet veranderd in al die jaren. ‘Als ik begin heb ik nog steeds geen idee. Ik verafschuw inspiratie. Ik ga gewoon aan het werk. Na het 1e streepje komt een 2e, van een vlek komt nog een vlek, en de vlek wordt een vogel, of een vrouwenlichaam. Het is de manier van een kind. Ook een kind begint maar. Ik hou ook niet van het woord inspiratie. Het heeft iets edels. Je plaatst een kroontje op het hoofd van een heilige. Nou ben je schilder. De inspiratie is je ten deel gevallen.’ Hij snuift.
‘Ik schilder altijd met heel weinig verf. Ik hou van goede penselen. Machtig haar moeten ze hebben. Karel Appel was wel eens kwaad op mij. ‘Hoe kun jij met zulke zuinigheid zulke kleuren oproepen? Om het rood zo intens te maken, heb ik een kilo verf nodig en jij een paar gram.’
Hij werkt tegenwoordig wel op een tafel, op doktersadvies na rugklachten. Vroeger lag het werk op de grond. ‘Ik wil nooit op een ezel werken. Je concentreert je op het middengedeelte. Wat er boven zit, vergeet je, wat er onder zit ook. Op de grond kun je om je werk heen wandelen. Je ziet alle plekken.’

Experimentelen
Hij was in de twintig in de Cobra-tijd. ‘In de lente van mijn leven. Mooi, jong, veel vrouwen en succes. En het werk doorstaat de tijd. Er zit eeuwigheidsgevoel in. Over 100 jaar zullen de doeken nog altijd tot de mensen spreken, dat weet ik zeker.’
‘Vaan wordt vergeten, dat wij al eerder de Experimentelen hadden opgericht, schilders en dichters. Lucebert, Gerrit Kouwenaar, Bert Schierbeek. Het zat in de lucht. Het is een naoorlogs fenomeen. Je leeft niet meer onder druk. Je kunt overal naar binnen, er is van alles te koop. Nederland was een saai land voor de bezetting. Een ingeslapen bevolking, zonder veel ambities, zonder driften. De oorlog heeft veel driften losgemaakt.’

De bevrijding
In de eerste jaren na de bevrijding is zijn werk tamelijk somber, met veel grijs- en groentinten. ‘Het is eerder dramatisch. De oorlog zat nog in mijn geest. Ik zat ondergedoken. Ik ben 10x van plek veranderd en ik at tulpenbollen in de hongerwinter. Ik woog 45 kilo toen ik uit de oorlog kwam. De eerste die op de deur klopte, was een vriend van me, een ex-bokskampioen. Hij herkende me niet. Corneille, ben jij dat, Corneille? Het was een ramp, die oorlog. Maar ik heb me ontrukt aan die geestelijke ellende. Het werd snel vrolijker.

Appel en Constant
Ze vormden even een driemanschap, Appel, Constant en Corneille. Ze zaten in november 1950 in dezelfde trein naar het Gare du Nord. Maar 3 jaar na de oprichting bestond Cobra niet meer. ‘Er is niets misgegaan, niets speciaals althans. Cobra was een collectief. Maar er komt een tijd, dat je je ook als individu wil laten gelden. Dat zie je in de hele geschiedenis van de moderne kunst. De futuristen, de dadaïsten, de surrealisten; uiteindelijk gaan de leden uit elkaar.’
‘Nee, ik ben niet naar de begrafenissen van Constant en Appel geweest. Ik heb het ook niet overwogen. We zagen elkaar al snel niet veel meer. Appel ging in Monte Carlo wonen, later in New York. Constant ging snel terug naar Amsterdam. Waarover we spraken als we elkaar eens ontmoeten? Over verf, natuurlijk. En over vrouwen. Ik zeker. Niet over die tijd. Haha, Cobra was geen romantische beweging. Over elkaars werk ging het niet. Ik volgde het wel. Constant heeft van die periodes gekend. Heel abstract, dan weer conceptueel. Hij heeft prachtige dingen gemaakt. Ik hou van zijn aquarellen. Die zijn beter dan zijn olieverven. Subtieler, verfijnder, lichter van aard. Karel Appel ging allerlei dingen aan zijn schilderijen toevoegen. Hij plakte varkenskoppen, of van weet ik wat voor dieren, in zijn schilderijen, hij hing er touwen of weet ik wat overheen. Ik vind dat latere werk niet goed. Brutaal, ongevoelig. Ik krijg er de kriebels van. Maar ik sprak het niet uit. Ik wilde niet oordelen. Nu kan het wel. Hij is dood. Er komt geen vervolg meer. Maar het blijven grote kunstenaars, allebei.’

Kritiek
Dat de Nederlandse kunstwereld zijn eigen latere werk minder welwillend heeft ontvangen – het vroegere werk van de zoekende kunstenaar was interessanter, de ontwikkeling is al jaren gestopt, altijd maar die vogels – stuit op onbegrip. ‘Hier in Frankrijk of in Italië of waar ook speelt het niet. Ik exposeer nog over de hele wereld. Ik heb net nog in China gehangen, in Peking. Waar hebben ze het nou over? Het zijn zuurpruimen, de Nederlanders. Holland is een land waar je voor moet oppassen. Het kraken zit er in de aard. Ik vind dat ik nog prachtige schilderijen maak. Maar ze hebben niets te maken met het werk van 50, 60 jaar geleden. Ik kan mezelf toch niet gaan herhalen? Kom nou!’

Thema’s
‘Wat ik maak is een soort dagboek. Ik heb geleefd als een razende trein, en alle stemmingen die ik doormaak, al die landen die ik heb bezocht, dat kun je terugvinden in mijn werk.’ Hij slaat de catalogus open. ‘Hier, dit maakte ik nadat in in de Sahara was geweest. Ik kom er nu niet meer. Nu zit ik hier, en dit landschap weerspiegelt zich in wat ik nu maak. Ja, er zitten vogels in, en vrouwen. Ik heb duizenden vogels gemaakt, en geen een lijkt op de ander. Ik hou nu eenmaal van vogels en vrouwen, katten en bomen, veel bomen. Het zijn thema’s. De vogel als symbool van begeerte, maar ook als verbinding tussen het kosmische en het aardse. Het is de droom van de man los te komen van de aarde. De vrouw is bij mij de aarde. Ik beeld haar ook altijd liggend af, klaar om zich te geven. Maar goed: Corneille is Corneille, hè. Uiteindelijk heb je je eigen stem gevonden, je stijl. Corneille is een begrip, zoals Appel en Constant begrippen zijn geworden.’

Het product Corneille
De suggestie dat de huidige alomtegenwoordigheid van ‘het product Corneille’ – in motieven terug te vinden op attributen als koffiemok, kussensloop, stropdas en wijnetiket – een serieus artistiek oordeel belemmert, maakt een onverwachte boosheid in hem los. ‘Met het product Corneille heb ik niks te maken. Er zijn boeven, schúrken, die mijn bekendheid, mijn roem, misbruiken om allerlei spullen op de markt te brengen, zonder mijn toestemming te vragen, zonder mij te betalen. Ik ben het niet, die die boel op de markt brengt.’ Hij beent naar een kast, grist er een kopje uit. ‘Mijn handtekening staat er zelfs onder. Ik weet van niets! Bedriegers zijn het. Hier worden er duizenden van verkocht.’ Later in de tuin, is de gramschap er nog: ‘Jakhalzen!’
Het echtpaar heeft een advocaat in de arm genomen, de eerste claims zijn de deur uit. Maar hij heeft toch ook zelf geregeld meegewerkt, aan ballpoints bijvoorbeeld? ‘Dat heb ik goed gevonden, en daar heb ik een ontwerp voor gemaakt, en ik ben betaald. Niet veel, maar het was eerlijk geregeld. Er kwam kritiek op, ja. Typisch Nederlands om daarover te beginnen. Kleinzielig. Een schilder hoort zich bij zijn ezel te houden. Grote kunstenaars in het buitenland hebben ook dat soort dingen gedaan. Je hoort er niemand over.’

Amstelveen
In het atelier rangschikt hij tubes verf. Hij twijfelt nog of hij naar Amstelveen gaat, voor de opening. ‘Ik zie graag mijn oude werk terug, maar ik vind wat ik morgen maak interessanter. Ik ben nog in volle gang.’ Laatst zag hij een dvd over Constant. Het ontroerde hem. ‘Hij zei: ik weet dat mijn einde niet ver is, maar ik ben tevreden, want ik heb het uiterste uit mezelf gehaald. Ik kan hetzelfde zeggen. En wat de anderen ervan vinden, laat ik nu maar aan het publiek over, en aan de geschiedenis.’
Bij het verlaten van het mobilehome ritselt het weer in een van de fruitbomen. ‘Laat ze maar. Ik heb zo veel vogels geschilderd. Dan kan ik ze toch best wat kersen gunnen?’

Corneille, Some of these days.
Cobra-museum, Amstelveen, 19/6 t/m 30/9..

PAROOL: CULTUUR - Corneille combineerde kunst met commercie

Krishna Das sings 'Hey Mata Durga'

2010-09-02T00:03:00.004+02:00

Krishna Das sings the beautiful song 'Hey Mata Durga' with pictures of Yogananda, Amma and other spiritual teachers.

Download RAM RAM RAM RAM - Mukesh video on savevid.com

2010-09-01T23:43:00.000+02:00

Download RAM RAM RAM RAM - Mukesh video on savevid.com

Gayatri Mantra

2010-08-27T05:37:00.001+02:00

Dit is een echte Indiase uitvoering met zo'n mooie hoge vrouwenstem.

Resolving Your Pain : GoArticles.com

2010-08-27T05:11:00.001+02:00

Resolving Your Pain : GoArticles.com

Revenge of the Bulls

2010-08-27T04:23:00.002+02:00

revenge of the bulls

Klavertje 4 hier

2010-08-13T15:46:00.007+02:00

Bijzonder om tijdens het bekijken van de planten in mijn tuin opeens een paar minuscule blaadjes van het klavertje 4 te ontdekken, wat gewoon een klavertje 3 is bestaande uit 3 piepkleine, hartvormige blaadjes. Ik heb er wat foto's van gemaakt, zoals deze

waarop zelfs nog een heel klein geel bloemke te zien is. Je moet heel aandachtig kijken tussen al het groen om de wat bruinpaarse blaadjes van het klavertje te ontdekken. Hier is een close up:

Morgen is het weer weg. Eigenlijk niet echt 'weer' in de zin van 'nog een keer', dit is meer een soort spreektaal 'weer'. In de natuur moet je er snel bij zijn, ze geven je geen seintje dat ze in je tuin staan. Het is je reinste anarchisme daar. Dat doet maar, dat groeit maar, en je weet vaak helemaal niet waar het allemaal vandaan komt.
Deze klavertjes zien er uit alsof ze al een week hier aan het groeien zijn, want er zijn al wat blaadjes bijna weer verwelkt. Daar heb je dat 'weer' weer...
Ik zat een keer aan de Loire met mijn toenmalige vriendin Miriam, we hielden even pauze tijdens een autorit richting Portugal geloof ik. We gingen in het gras zitten langs die mooie brede rivier en Miriam zei: "Nou, eens even kijken of ik een klavertje 4 zie!" [Met alle bravoure van een Leeuw-zon en een Leeuw-ascedent met ook nog enige planeten in dit teken; dit even terzijde voor de astrologiekenners onder u.]
Ik keek wat dromerig mee, niet echt met de overtuiging dat dit klavertje 4 hier echt zou opduiken. Ik zag alleen klavertjes 3 en had er al gauw genoeg van. Maar Miriam riep opeens: "Nou ja, daar heb ik er 1!" Of zoiets dergelijks. Na 30 jaar kan zo'n herinnering niet meer zo heel erg precies in je hoofd zitten natuurlijk. En jawel hoor, vlak naast haar stond een klavertje 4 geluk te brengen. En ik dacht, sommmige mensen... Zoiets heb ik nou nooit... [Zoals een ware Maagd ascedent betaamt, voor de astrologiefreaks onder u.]
Toch blijft het een leuke herinnering!

Les Vacances de Monsieur Hulot (1953) - Jacques Tati

2010-08-02T17:42:00.001+02:00

2010-06-22T02:14:00.004+02:00

New Age on SKY.fm
Prettige, rustgevende 'nieuwe eeuw' muziek. Biedt een mooi tegenwicht aan het voortdurende gezoem van de computer.

Just a Week in France

2010-05-28T22:07:00.003+02:00

This photo album generated with Smilebox

I experimented with Smilebox to make a presentation of some pictures I made in France a few weeks ago. Be patient when you click on the play button, because it takes a while before the photos are downloaded.

Van Bits en Bytes naar eh... Yottabytes ;~) Jottum!

2010-05-11T03:45:00.004+02:00

Doet me denken aan die keer dat ik solliciteerde naar de functie van datatypiste, heel lang geleden, ergens in Amsterdam. Mijn typesnelheid was helemaal in orde, verbazingwekkend genoeg, want ik heb nooit met tien vingers leren typen, maar toen de vraag werd gesteld of ik wist wat een datatypiste nou eigenlijk inhield, antwoordde ik gespeeld argeloos: "Belangrijke dingen typen met datums? Dat kan ik wel."
Toch wilden ze me niet hebben, gek genoeg... Ze wisten niet wie ze voor zich hadden. Het Prentenkabinet van het Rijksmuseum in Amsterdam wilde mij ooit in vaste dienst nemen als secretaresse. Ha!

Meer lezen over data
http://www.economist.com/specialreports/displaystory.cfm?story_id=15557443

Ba-ba-ba-ba-ba-bananen

2010-05-11T02:44:00.001+02:00

Slim eten: een banaan! ( 03-05-2010 15:53 )
Uit de categorie leuk nieuws en andere trivia een berichtje uit de Hindustan Times over voeding waar je slim van wordt. Komen ze: geelwortel, wilde zalm, cacaobonen, koffiebonen, groene thee, acaibessen, blauwe bessen, salie, noten en zaden (walnoten, hazelnoten, cashewnoten, sesam, zonnepitten), avocado, 'bonen', havervlokken, knoflook, olijfolie, granaatappel, eieren, bruine rijst, tomaten en bladgroenten. Acaibessen, filberts en flax kent de redactie nog niet, maar die stonden ook in de lijst. Verder de tip van Dr Green wel regelmatig, maar niet teveel te eten. Het brein werkt het beste bij een gram of 25 glucose in de bloedsomloop, wat gelijk staat aan het totaal aan suikers in een banaan.

gevonden op de site van Talent

Hier is het Engelstalige artikel in de Hindustan Times

Snickers Mannenbrandstof?

2010-04-22T14:48:00.002+02:00

Sinds kort staat dit op de verpakking van Snickers. Ik ben al jaren een regelmatig gebruiker van Snickers en voel me diep beledigd. Waarvan akte.

Wat is er vreemd aan deze Slagroomsoesjes?

2010-04-17T20:11:00.000+02:00

Wat is hier vreemd aan?

Zoek de fout!

2010-04-15T09:21:00.002+02:00

Klik op het plaatje om het groter te bekijken. Misschien moet je nog een keer klikken voor optimale grootte, dan zie je de fout vast!

Listen to the Radio

2010-03-31T21:49:00.001+02:00

Mooi kookboek van mijn zusje Barbara!

2010-01-20T13:57:00.002+01:00

Meer info

Egyptische markt Luxor

2009-11-25T16:24:00.001+01:00

Egyptische markt Luxor
Originally uploaded by beestje

HATSJEPSOET enzo

2009-11-21T18:57:00.005+01:00

Hier zie je mij op weg naar de Tempel van Hatsjepsoet, de enige vrouwelijke farao. Je spreekt haar naam uit als HAT SJEP SOET, met het accent op SJEP. De naam heeft duidelijk associaties met ons HATSJOE. Heeft verder niets te betekenen. Als iemand hoestte, had ik steeds de neiging om 'Hatsjepsoet!' te roepen. Gelukkig kon ik me beheersen tot 1 keer. Haar naam zag ik onderweg ook zo geschreven:
En zo zag ze er ongeveer uit:

Dit is de plaats van El Lotus Internet Cafe in de lobby van het Lotus Hotel, met de computerdame van het hotel lachend achter de achterste computer. Het kost 20 Egyptische Pond per uur, wat omgerekend zo'n 2,50 euro is. Het eten is ook niet duur. Vanmiddag aan het zwembad bestelde ik twee cappuccino en een flinke sandwich met witte kaas, tomaten en frietjes voor 25 Egyptische Pond, dus 3 euro. Ik verblijf hier nu al weer twee weken in kamer 102 met uitzicht op de Nijl en de bergen van de Valley of the Kings, waar vanavond rond 17 uur een spectaculaire zonsondergang te zien was, die ik op mijn balkonnetje heb vastgelegd met mijn Canon IXUS 70.

Fietsend op mijn Chinese fiets

2009-11-18T17:25:00.002+01:00

Picture 226
Originally uploaded by beestje

in Luxor, Egypte

Hi, it's me at Karnak

2009-11-15T17:00:00.003+01:00

Je ziet me hier op het tempelcomplex van Karnak waar ik naartoe ben gefietst op mijn gehuurde fiets Made in China

en ik heb het enorme terrein vol standbeelden, reusachtige kolommen en muren doorkruist. Het was erg indrukwekkend, zowel wat grootte betreft als wat betreft het idee dat het zo gigantisch veel tijd geleden is dat deze tempels in gebruik waren. Duizelingwekkend.

Ard el Amal, Egypte

2009-11-11T09:40:00.006+01:00

Sinds deze retraite heb ik niet meer geschreven. Alsof de stiltedagen mij de mond definitief hebben gesnoerd. Niets is minder waar. Ik schrijf regelmatig, alleen publiceer ik het niet op het wereldwijde net. Ik ben na deze stiltedagen wel opgehouden met roken. Het is nu november. Ik schrijf dit in de koele lobby van een hotel in Luxor in het warme Egypte. Vanmiddag ga ik het project bezoeken waardoor ik hier terecht ben gekomen: Ard el Amal

Stilte ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

2009-08-21T14:23:00.004+02:00

Vanaf morgen zaterdag 22 augustus 2009 t/m woensdag 2 september 2009 bevind ik mij in een conferentieoord te Havelte voor een 10-daagse Vipassana retraite. In stilte.
10 uur mediteren per dag. 4 uur op 's morgens, en om half 10 uiterlijk naar bed. Ha... Ik heb al wat geoefend deze week. Ook ben ik mijn roken gaan verminderen tot zo'n 5 sigaretten per dag. Maar morgenmiddag mag er helemaal niet meer gerookt worden. Oy oy oy, cold turkey... Ik denk dat het wel mee zal vallen.
Vervelender is dat ik net deze week last van een kies kreeg en daar nu een antibioticakuur voor moet volgen. Anders ga ik er misschien heel veel last van krijgen tijdens de meditatie. En dat moet'n we nou net niet heb'n...

Klik hier als je meer over Vipassana wilt lezen

Awareness

2009-06-26T02:28:00.001+02:00

awareness

Dit is een bijzondere man, Anthony de Mello. Op deze video's is hij te horen, over liefde, relaties, psychotherapie, Jezus, Boeddha, spiritualiteit.

Ons leven is uit balans – Koyaanisqatsi « Pittig

2009-06-26T01:11:00.000+02:00

Ons leven is uit balans – Koyaanisqatsi « Pittig

The Third Jesus by Deepak Chopra

2009-06-09T03:29:00.002+02:00

The Third Jesus by Cheepak Chopra

I.M. Koko Taylor 1928-2009

2009-06-04T18:20:00.003+02:00

Koko Taylor dies at 80
Video's and songs from Koko Taylor
Koko Taylor's website

Mavis Staples on Martin Luther King Day 19 january 2009

2009-01-23T13:39:00.005+01:00

Click here to listen to this 20 minutes interview with Mavis Staples

And this is a YouTube video about the black civil rights movement with her song Eyes on the Prize:

More info on: http://www.mavisstaples.com/news.cfm

Nieuwe Dylan CD hier te beluisteren! (klik)

2008-10-07T21:49:00.001+02:00

(niet meer geldig)

Cracks in the pavement

2008-09-09T01:44:00.003+02:00

Ik heb er maar meteen een filmpje van gemaakt, met muziek van Marc Seales, New Stories (Highway Blues).

Wandeling Elzenburgerbos

2008-09-08T19:02:00.007+02:00

Maandag 8 september 2008

Na een lange, hete douche en een verfrissend gezichtsmasker kleed ik me aan en besluit een lange wandeling te gaan maken omdat het er buiten helder uitziet met zelfs een beetje zonneschijn. Ik doe mijn ouwe,trouwe Nikes aan, een warme trui en mijn jas met capuchon voor het geval dat het gaat regenen, want ik heb een hekel aan het meesjouwen van een paraplu. In mijn rugzak neem ik mee paspoort, portemonnee, opschrijfboekje, pen, pakje shag en fotocamera. Ik ga de deur uit en zie wel waar mijn voeten me heen zullen dragen.
Ik loop eerst richting de Delftse Hout, een groot parkachtig bos met een enorme waterplas, waar ik vaak aan de waterkant tegen een eikenboom zit te dromen, maar besluit dan om richting de Vliet te lopen, het water dat naar Den Haag stroomt. Eerst loop ik een heel eind langs huizen, auto's en fietsen, met aan de linkerhand de vroegere Calvefabriek. Ik ontwaar hoog in de lucht op een lantaarnpaal een reiger die doodstil zit te wachten op een lekker hapje in het water beneden hem. Ik maakte er een helaas niet erg scherpe foto van:maar zo heb je toch een idee...
Dan verdwijnen de huizen langzamerhand en begint het Elzenburgerbos met een rustig wandelpad zodat ik eindelijk afscheid kan nemen van het autoverkeer. Sierlijke wilgenbomen omzomen het pad dat vol glinsterende plasjes regenwater ligt met overal afgevallen takjes en bladeren. Een weldadige stilte begeleidt me op mijn wandeltocht. Ik fotografeer bladeren, plasjes en mooie breuken in de weg,veroorzaakt
door de opkomende wortels van de wilgenbomen.

Op een bankje met uitzicht op paarden pauzeer ik. De zon schijnt lekker door de bomen. Mijn voeten dragen me verder het bos in. Ik loop op een pad dat een flink stuk de hoogte in gaat. Het lijkt wel een Franse berg. Dan dalen we weer en na nog wat lopen houdt het pad op bij een snelweg, vlakbij TNO, waar ik een bus terug naar Delft neem.

Candles are small, calm, silent...

2008-09-07T18:57:00.001+02:00

by Rabbi Shlomo Chein

Question:

I did, at one time, believe G-d loved me and cared for me. That belief was carried and punctuated by a life of success financially and socially and physically. Then my health destroyed my finances, my marriage and my social position. My safe and secure world fell apart. It seems like I was taught to believe G-d's love for me was solely demonstrated in large and grandiose events. Parting the sea, bread from heaven, pillars of fire; all evidences of G-d at work, G-d's love for me. Yet in my greatest need I didn't have an Exodus experience. Now, I am desperately trying to find G-d's love for me in much smaller things, lesser events, maybe even in the common and mundane interactions with people and things. I am not sure if I will find G-d there.

Answer:

Miracles are fireworks. Life is a candle.

Fireworks make big, beautiful displays of light in the sky. But they don't last. They might impress you at the moment, but they have no longstanding effect.

Candles are small, calm, silent, and perhaps dull. But they are consistent. They might not draw much attention, but they sure provide you with a lot of light.

The Torah compares the soul of man to a candle. G-d's candle.1

The soul is the G-dliness within us that sustains us. And it is a candle. It is constant, even when it is unpresumptuous.

I am sorry to hear that currently there are no fireworks in your life. But there still is a candle. Learn to appreciate the value of the candle.

When we cherish the candle, our life is warm and full of light. Always.

And soon we learn how to use the candle to light the fireworks!

May you experience that real soon.

(found on http://www.askmoses.com)

Filmpje met Charlotte Mutsaers uit 2008

2008-07-01T01:38:00.002+02:00

http://boeken.vpro.nl/themasites/mediaplayer/index.jsp?bw=bb&player=real&media=39383133&portalnr=3141869&refernr=22543154&hostname=boeken&portalid=boeken&themechannel=&id=vars.jsp%3Fmedia%3D39383133%26portalnr%3D3141869%26refernr%3D22543154%26hostname%3Dboeke

Max Velthuijs binnenkort in Gemeentemuseum

2008-03-04T00:11:00.005+01:00

Gevonden in de Telegraaf online:
ma 03 mrt 2008, 15:55

Kikker met een grote K
AMSTERDAM - Als ode aan de in 2005 overleden Max Velthuijs, wordt van 21 tot en met 31 maart de 'Kikkertiendaagse georganiseerd door Uitgeverij Leopold. Ter gelegenheid daarvan zijn in het Gemeentemuseum Den Haag, op de tentoonstelling 'Kikker met een grote K' van 15 maart tot en met 25 mei de originele tekeningen van Velthuijs te zien.
Kikker, de sympathieke, maar oh zo naïeve optimist, beleeft zijn allerdaagse avonturen met zijn vriendjes Eend, Haas, Varkentje en Rat. Hoewel de tekeningen van Velthuijs heel eenvoudig lijken, kon hij wel een jaar aan één boek werken, om het er zo 'moeitelijk' mogelijk uit te laten zien. Tijdens de Kikkertiendaagse zal er in de Haagse bibliotheken extra veel aandacht zijn voor het bekende groene personage. Er wordt elke dag een boek van Kikker voorgelezen, geknutseld en je kunt naar een toneelstuk van het groene wezentje kijken.
Website Gemeentemuseum Den Haag

Dostojevski, uit: De gebroeders Karamazov

2008-02-25T11:23:00.002+01:00

Heilige tekst van Katja Tolstaja die een proefschrift schreef over de schrijver Dostojevski, en in het programma Het Vermoeden door Annemiek Schrijver werd geinterviewd.

Mens, voel je niet verheven boven de dieren: zij zijn zonder zonden, terwijl jij met al je grootheid de aarde door je verschijning laat rotten en een spoor van rotting achterlaat - helaas, bijna ieder van ons! Houd vooral van de kinderen, want ook zij zijn zonder zonden, gelijk de engelen, en zij leven voor onze vervoering, ter zuivering van onze harten en als een vingerwijzing aan ons. (…) Voor sommige gedachten blijf je verbijsterd stilstaan, vooral als je de zonde der mensen ziet, en je vraagt je af: moet ik met geweld nemen of met nederige liefde? Besluit altijd: ik neem met nederige liefde. Als je dit voor eens en voor altijd besluit, kun je de hele wereld aan. Nederigheid en liefde vormen een verschrikkelijke kracht, de sterkste van allemaal, die zijn gelijke niet kent. Zie elke dag en uur, iedere minuut op jezelf toe opdat je beeld onberispelijk is. (…) Broeders, de liefde is een leermeesteres, maar je moet haar voor je weten winnen, want ze laat zich moeilijk winnen duur kopen, dat kost veel werk en tijd, want je moet niet alleen een toevallig moment liefhebben, maar de hele tijd. Eenieder kan toevallig even liefhebben, ook een schurk. Mijn broer vroeg vergiffenis aan de vogeltjes: dat lijkt zinloos, maar het is juist, want alles is als een oceaan, alles stroomt en staat met elkaar in verbinding, wat je op de ene plaats aanraakt, dat weergalmt aan het andere einde van de wereld. Het is misschien waanzin om de vogeltjes vergiffenis te vragen, maar het zou voor de vogeltjes, en voor het kind, en voor elk dier in je nabijheid, beter zijn, als jij zelf beter was dan je nu bent, al is het maar één druppeltje beter. Alles is als een oceaan, zeg ik u. Dan zou je gaan bidden tot de vogeltjes, gedreven door een allesomvattende liefde (…) dat ze je verlossen van je zonde.

Uit: F.M. DOSTOJEVSKI , De broers Karamazow, vertaald door Arthur Langeveld, in de ‘Russische Bibliotheek’ (2005) IX2, 389.

Bekijk de uitzending Het Vermoeden, met Katja Tolstaja

Joan Miró

2008-02-20T13:28:00.001+01:00

EEN GEDICHT OM DE WERELD TE DOEN ONTWAKEN VAN MEESTER HAN SHAN

2008-02-19T17:51:00.000+01:00

In deze wereld van eindeloze moeite en zorgen,
dient men geduldig en zachtmoedig te zijn.
Leef naar de omstandigheden, waar je ook bent,
en doe je plicht tot het eind van je leven.

Verloochen nooit je geweten,
en onthul niet de fouten van een ander.
Wees voorzichtig in de omgang en je hoeft later niets te berouwen.
wees geduldig in je werk, en elk probleem kun je oplossen.

Het koord van een sterke boog breekt altijd het eerste;
het lemmet van een scherp mes berokkent het snelst schade.
Laster brengt ongeluk, wreedheid veroorzaakt schande.
Het is niet nodig te redetwisten wie gelijk heeft,
noch over de vraag wie de beste is.
De wereld liet altijd veel te wensen over.
Hoe zou dit vergankelijke lichaam van jou eeuwig duren?

Een klein verlies is niet belangrijk;
een kleine concessie geeft je geen schade.
Nauwelijks zag je de groene wilger:
in de lentezon of je ziet gele chrysanten in de herfstwind.
Eer is de droom van één nacht;
rijkdom is gelijk aan de herfstvorst.

Niemand kun je je geboorte, ouderdom, ziekte en dood overdoen,
je moet zelf het zoete en het bittere van het leven smaken.
De mensen scheppen graag op over hun slimheid en hun listen,
maar de Hemel neemt zijn tijd voor de eind beslissing.

Vleierij, schelmerij, begeerte en toorn leiden tot een hel,
oprechtheid en eerlijkheid maken een paradijs.
Muskusherten sterven jong van wege hun kostbare muskus,
zijdewormen vergaan te vroeg van wege hun rijke zijde.

Neem een dosis geestelijke ontspanning om je maag te kalmeren.
Neem een zuivere, natuurlijke drank om je humeur te neutraliseren.
Met al je plannen kom je nergens in dit leven;
en niets hou je in handen als je sterft.

De smart van het scheiden en de vreugde der vereniging geschieden elke dag,
leven, dood, slagen en falen zijn alledaagse zaken
Tracht niemand te overtreffen,
want het leven is slechts een drama
Als het doek plotseling valt en alles is stil

Waar ga je dan heen?

Tweedehands boeken op Bol.com

2008-01-17T18:05:00.001+01:00

Ik verkoop sinds augustus 2007 boeken uit mijn eigen uitpuilende boekenkasten om wat meer ruimte te maken. Via Bol.com kan dat op een hele gemakkelijke manier. En een beetje winkeltje spelen vind ik nog leuk ook.
Mijn tweedehands boeken op Bol.com

Nogmaals naar de blauwe zee kijken - Luo Qing

2008-01-16T21:14:00.000+01:00

Foto: Flora van Stek, 2007

NOGMAALS NAAR DE BLAUWE ZEE KIJKEN NA AL ZO VAAK NAAR DE BLAUWE ZEE TE HEBBEN GEKEKEN

Op de vlakke gladde zee
lijkt helemaal niets te zijn

Op de zee waar helemaal niets lijkt te zijn
is toch echt helemaal niets

Juist omdat er nooit wat is geweest
weten we dat er gewoon helemaal niets is

Maar is er op de vlakke gladde zee
werkelijk helemaal niets?

Op de zee waar helemaal niets is
– natuurlijk is daar helemaal niets

Op de vlakke gladde zee
is inderdaad uiteraard volstrekt helemaal niets

Luo Qing, vertaling Silvia Marijnissen
uit: Het trage vuur 4, maart 1998

Het trage vuur, Vlaams/Nederlands Tijdschrift voor Chinese literatuur

Italo Svevo - Bekentenissen van Zeno

2008-01-06T19:30:00.001+01:00

Klinkt als een boek wat ik wel eens zou willen lezen:Artikel over de lange ontstaansgeschiedenis van het boek Bekentenissen van Zeno door Italo Svevo.

Moma presentatie What is a print

2007-10-24T01:31:00.000+02:00

Een stap voor stap flash presentatie over het maken van prints, gevonden op de site van het Museum of Modern Art in New York (MOMA). Klik op bovenstaande titel en laat u inspireren.

Film van Kim Ki-Duk op ARTE

2007-10-19T11:42:00.000+02:00

Vorige week zag ik de indrukwekkende film Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring van de Zuid-Koreaanse regisseur Kim Ki-Duk op ARTE tv, de Duits/Franse kunst- en cultuurzender die wij in Delft via de kabel kunnen ontvangen; een verademing temidden van het met eindeloze reclames overladen Nederlandse tv-aanbod. Het enige wat jammer is dat de Duitse nasynchronisatie geen Engelse ondertitels heeft, maar in deze film wordt zo weinig gesproken dat het niet echt storend is.
Het leuke van speelfilms op ARTE is dat ze vaker dan 1x te zien zijn. Zo wordt deze mooie, boeddhistische, 4-seizoenen film morgenmiddag nog een keer uitgezonden, van 14.55 tot 16.45 uur.
Bij bol.com is de dvd te koop voor 10 euro MET Engelse ondertiteling.

Klikt u op de titel van dit stukje, dan komt u rechtstreeks op de ARTE pagina over deze film. Helaas zijn de teksten alleen in Frans en Duits, het zou fijn zijn als daar ook Engelse teksten bijkomen.

In Memoriam mijn neef Frank Buijs 1948 - 2007

2007-09-14T01:09:00.001+02:00

foto: Ellen Jens

Een interview met Frank Buijs over zijn vorig jaar verschenen boek Strijders van eigen bodem in het VPRO Boeken programma
Klik op bovenstaande titel om dit interessante interview te zien.

The Life and Times of Glenn Gould (1 of 5)

2007-08-25T10:47:00.001+02:00

Vanmorgen was er een documentaire over pianist Glenn Gould op TV 1, en zijn manier van Bach spelen raakt altijd weer een gevoelige snaar bij mij. Op YouTube is een serie van 5 filmpjes te zien over zijn leven, begeleid door zijn fantastische pianospel.

2007-08-21T06:38:00.000+02:00

Ave Maria Radio

Een swingende en ontroerende uitvoering van het mooie Ave Maria door Jorge Aragao.

Mijn vader Willem Adrianus van Stek en De Zee op galeries.nl

2007-08-15T20:19:00.001+02:00

De Zee, 1945, door Willem Adrianus van Stek

Ik was vandaag even op Galeries.nl aan het kijken wat voor informatie er over mij opstond, zie ik tot mijn stomme verbazing nog een Van Stek staan, mijn vader! Er wordt een schilderij van hem te koop aangeboden dat ik nog nooit gezien heb, getiteld De Zee, zie boven. Qua kleur en onderwerp voel ik me er zeker verwant mee. Die vis spreekt me aan.
Ik heb wel eens gehoord dat mijn vader het liefst zeeman was geworden, maar dat hij werd afgekeurd, omdat hij een bril droeg.
Dit stond er over hem vermeld:

Over de kunstenaar
Willem Adrianus van Stek
1925

Geboren te Dordrecht op 21 mei 1925.
Woonde en werkte aldaar, in Leerdam, Vledder, Deventer tot 1956, Den Haag en sinds 1966 in Enschede.
Kunstschilder en grafisch ontwerper.
Opleiding: Glasschool te Leerdam.
Grafischwerk: Affiches, boekverzorging en postzegels.
Materiaal: olieverf, aquarel, pastel, gouaches en tekening.
Lid van G.V.N. te Amsterdam en verschillende kunstenaars verenigingen.
Geeft les aan de Akademie van K. en I. te Enschede.
Exposeerde zowel solo als in groepsverband bij nationale -en internationale instellingen en galeries.
Werk van hem is opgenomen in collecties in binnen- en buitenland van instellingen, bedrijven, particulieren en musea, o.a. het Nederlands Postmuseum te Den Haag en in het Museum of Modern Art te New York.
Een talentvol kunstenaar met veel gevoel voor uitvoering en kompositie.

De volgende instellingen hebben werk in stock:
Galerie/Kunsthandel Henk van der Kamp, Zwolle

Ik heb de heer van der Kamp een mailtje gestuurd over het feit dat mijn vader in 2001 is overleden, zodat hij de bovenstaande levensbeschrijving kan completeren. Ook heb ik hem gevraagd hoe hij aan dit schilderij is gekomen, ik ben benieuwd of ik dat te horen krijg.

16 augustus 2007
Ik kreeg snel antwoord van de heer van der Kamp, die meteen de informatie bijgewerkt heeft:
Een talentvol kunstenaar met veel gevoel voor uitvoering en kompositie, Willem Adrianus van Stek is overleden in 2001.
Het schilderij komt uit een collectie uit Eemnes.

Mona Lisa Descending a Staircase

2007-08-15T18:42:00.001+02:00

Een mooie animatie van schilderkunst uit de 20ste eeuw.

Monet's Sketches and Drawings

2007-08-11T00:13:00.000+02:00

Monet's Etretat, 1885
Klik op bovenstaande titel voor een interessant artikel in The New York Times van vrijdag 10 augustus 2007 over een expositie van tekeningen en schetsen die Monet maakte, als voorbereiding op zijn schilderijen.

Religious symbols

2007-08-07T03:24:00.001+02:00

Star of David

Count Your Blessings*** weblog gelanceerd

2007-08-02T02:12:00.001+02:00

Vandaag heb ik een nieuw weblog in het leven geroepen dat voortkomt uit het boekje Count Your Blessings, wat ik in 2003 samen met mijn zus Barbara publiceerde. Klik op bovenstaande titel om dit nieuwe project te bekijken. Misschien wil je ook wel een bijdrage leveren!

Women In Art

2007-07-30T22:50:00.001+02:00

Flora's Hondenbrood

2007-07-27T02:44:00.000+02:00

Dance, as though no one is watching...

2007-07-23T15:26:00.000+02:00

Dance, as though no one is watching,
Love, as though you've never been hurt before,
Sing, as though no one can hear you,
Work, as though you don't need the money,
Live, as though heaven is on earth.

~Rumi~

Ik heb weer eens een bijzonder internet radiostation gevonden, ditmaal met swingende derwish-muziek uit het oude Perzie, wat nu Iran is. Luister online, klik op bovenstaande titel.

Ik Ben Die Ik Ben-mantra

2007-07-17T03:10:00.000+02:00

De kleine vis

2007-07-15T04:06:00.000+02:00

Laksmi, de godin van het geluk

De kleine vis

Er was eens een kleine vis die in de grote oceaan leefde.
Op een dag sprong hij uit het water op het land.
Net op dat moment kwam er een man langs.
Ik weet wat je nodig hebt, zei hij,
hier heb je mijn hoed en sjaal.

Het land was hard en ruw
En de kleine vis kon nauwelijks ademhalen

Daarna liep er een vrouw langs: Oh, jij arme vis,
zei ze. Hier, neem mijn jas.
Dan voel je je een stuk beter.

Maar de kleine vis was niet gelukkig.

Toen kwam er een dronken man voorbij.
Hier vissie, neem een sigaret en wat wijn.
Maar dit maakte de kleine vis helemaal niet gelukkig.

Daarna kwamen er twee kinderen langs.
Deze vis heeft een van onze lollies nodig, zeiden ze.

Maar de vis was nog steeds niet gelukkig.

Vervolgens kwam er een meisje.
Wil je wat muziek horen, vis? vroeg ze

Maar dit maakte de vis ook niet gelukkig.
De kleine vis snakte naar adem.
Terwijl hij lag te klapperen op het land kwamen al die mensen terug
En begonnen ruzie te maken.

Deze vis heeft een auto nodig.
Nee, hij heeft een vrouw nodig!
Nee, nee, jullie hebben het allebei mis,
hij heeft een huis nodig.
Misschien heeft hij een baan nodig.
Wat denk je van een tablet tegen de hoofdpijn?
Nee, geef hem wat geld.

Intussen tussen al dit gekibbel kroop er een kleine peuter
tussen de benen van de kibbelende mensen en
per ongeluk duwde de peuter de vis in het water.
De vis haalde diep adem en was blij dat hij eindelijk weer
thuis was in zijn eigen element.
Hij kwam nog even omhoog en keek naar de peuter.
Dank je wel hoor, dit was wat ik echt nodig had.
En hij zwom weg.

En de mensen hadden niets in de gaten, zij waren nog
steeds aan het kibbelen over wie het beste idee had.

(auteur onbekend, verhaaltje gevonden op de site http://www.laksmi.nl/

Thaise countrymuziek

2007-07-14T18:49:00.000+02:00

Ecoutons le radio

Ik heb een nieuw radiostation ontdekt waar veel jazz en wereldmuziek wordt gedraaid, radio 6. Dit weekend zenden ze ook uit vanaf North Sea Jazz, zo hoorde ik gisteravond de registratie van het Paul Anka concert en vandaag Amos Lee live. Echt een aanwinst!
Er staan nog geen luisterfragmenten op hun site, maar ik vond een heel gek stukje Thaise Country wat je kunt horen door op bovenstaande titel te klikken.

We Are Gatherers of Light

2007-07-12T01:15:00.000+02:00